Trochę kontekstu historycznego całego zdarzenia. 

Rzecz działa się w USA okresu pokolonialnego, w trakcje wojny secesyjnej. Od początku XIX wieku Stany wprowadzały szereg praw i reform mających uregulować ich stosunki z rdzennymi ludami (mocno w czas, że tak powiem). Wśród ustaw znalazły się takie regulujące dostępność alkoholu i ryzyko uzależnień ludności rdzennej. 

W 1837 roku wniesiono ustawę zakazującą wwozu, sprzedaży i nawet posiadania alkoholu na terenie ziem nazywanych Indian Country - rezerwatach i terenach zamieszkiwanych przez plemiona indiańskie.

Istotne jest w tej sprawie porozumienie Treaty of Old Crossing regulującego stosunki między tymi plemionami, a Stanami Zjednoczonymi. Dokument podpisano w stanie Minnesota 1863 roku przez władze USA i przedstawicielami plemion Pembina i Red Lake. Traktat zawierał informacje na temat podziału ziem, prawa do polowania oraz najistotniejsze dla tej sprawy: zakaz alkoholu. 

Właściwa sprawa miała miejsce w 1872 roku, gdy kupiec Bernard Lariviere z Minnesoty próbował przeszmuglować nielicencjonowane beczki na terytorium Indian Cauntry zamieszkiwane przez plemię Chippewa. W teorii te konkretne ziemie były pod jurysdykcją stanu, ale w praktyce dalej uznawano je za tereny objęte zakazem handlu alkoholem i zarządzane przez Indian. 

Czterdzieści trzy galony whskey (około 162 litry) zostało skonfiskowane przez pracowników federalnych. O dziwo pozwanym w późniejszej sprawie sądowej nie był Bernard - pozwano przedmiot sprawy, czyli same whiskey. Sam Lariviere miał bronić się tym, że oficjalnie teren w którym go złapano był pod władaniem stanu Minnesota.

Sprawa sądowa była dłuższa niż można było się spodziewać. Bernard Lariviere w odwecie pozwał władzę za, jego zdaniem nieuzasadnione skonfiskowanie alkoholu odwołując się do jurysdykcji Stanów Zjednoczonych nad hrabstwem Polk. Sądy niższej instancji przyznały mężczyźnie rację, na co Stany odpowiedziały skierowaniem sprawy do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy z przedstawicielem Davida Davisa na czele nie opowiedział się po stronie Lariviere gdyż uznano, że ziemie nawet jeśli formalnie znajdują się w granicy stanu, dalej w imię traktatów zawartych między USA, a plemionami uznawane są za Indian Country co za tym idzie według prawa federalnego konfiskata była uzasadniona.

Opisana sprawa bez wątpienia zapisała się w historii sądownictwa Stanów Zjednoczonych i była precedensem na skalę światową jeśli chodzi o przemyt whisk(e)y i pozywanie przedmiotów.

Dalmore należała do rodziny Mackenzie i jej spadkobierców aż do 1960 roku, gdy przejęła ją firma Whyte&Mackay. Mcakenzie nie zrzekli się całkowicie decyzyjności w sprawie firmy - członkowie rodziny cały czas zasiadają w zarządzie spółki. 

Marka na przestrzeni lat stawała się coraz bardziej popularna wśród konsumentów, w szczególności miłośników luksusowych whisky. Dalmore kreuje wizerunek marki premium nastawionej na zamożniejszych klientów. Ich szkocka dojrzewa w beczkach po sherry, a wiele z ich butelek w portfolio jest 40 czy 50 letnich. Długoletnie whisky oraz seria Luminary mają status najbardziej prestiżowych. 

Luminary jest kolekcjom bardzo limitowanych i luksusowych whisky stworzonym przez Dalmore we współpracy z V&A Dundee design muzeum i artystami. W każdej z trzech edycji są dwie wersje butelek: The Rare (super limitowana) i The Collectible - bardziej dostępna dla kolekcjonerów.

No.1

W 2022 debiutowała nowa seria Luminary mająca być spotkaniem sztuki i rzemiosła tworzenia whisky. Muzeum desingu wystawiło największych swoich artystów, którzy byli w stanie przekuć swój talent w perełkę dla konsumentów whisky. 

Pierwsza edycja i artysta Kengo Kuma, pochodzący z Japonii utalentowany architekt. Można kojarzyć go z projektu tokijskiego Stadionu Narodowego. Kuma jest znany z futurystycznych projektów łączących światło, naturę i drewno z nowoczesnymi materiałami. Przeglądając budynki architekta można poczuć się jakby nagle znalazło się w przyszłości, a równocześnie jest w nich coś nostalgicznego.

Kuma współpracował przy tworzeniu zarówno samej whisky, jak i oprawy wizualnej edycji Luminary No.1. Czerpiąc inspirację z japońskiej estetyki i procesów rzemieślniczych, zaprojektował unikatowe drewniane rzeźby, opakowania oraz pomógł w doborze odpowiednich beczek.

The Rare 48 y.o. jest hiper rzadkie bo powstały tylko 3 butelki. Ta whisky powstała z jednych z najstarszych destylatów z destylarni Dalmore. Butelka jest osadzona na drewnianej rzeźbie z cedrowca poddanemu wypalaniu na wzór japońskiej techniki yakisugi. Jedna z butelek została wystawiona na aukcji. 

Zdobycie The Collectible może być marzeniem trochu bardziej osiągalnym dla śmiertelnika, wyprodukowano 15 000 sztuk. Piętnastoletnia szkocka dojrzewała w beczkach kolejno: po bourbonie, sherry i czerwonym winie. Opakowanie posiada elementy drewniane charakterystyczne dla Kumy.

No.2

Wydana w 2024 roku No.2 również łączy futurystyczny design z rzemiosłem whisky. V&A Dundee muzeum w tej edycji postanowiło wyróżnić możliwością wzięcia udziało w projekcie Luminary, architektkę Melodie Leung stojącej na czele pracowni Zaha Hadid Architects w Londynie. 

Melodie w swoich dziełach architektonicznych inspiruje się dynamiką, ruchem połączonym z geometrią. W przypadku Leung jesteśmy przynajmniej w XXII wieku. Ostre-geometryczne kształty mają w sobie precyzję kojarzącą się z naturą. 

The Rare z 2 edycji otoczone jest falującą rzeźbą zaprojektowaną przez Leung szkła w kolorze miedzi. Rzeźba ma symbolizować energię i przepływ światła. Wir kojarzy się z niepowstrzymanym żywiołem, niekończącym się cyklem. Tej 49 letniej whisky powstała tylko jedna butelka, wystawiona na aukcję Sotheby's, a dochód z niej miał trafić na cele kulturalne. 

The Collectible dojrzewała po bourbonie, sherry Matusalem i winie. 16 letnia whisky została wyprodukowana w 20 tyś. butelek. Dojrzewała w beczkach po bourbonie, sherry oraz winie. Butelka i opakowanie są w kolorze miedzianego pomarańczowego, tak jak w The Rare. 

No.3

Ostatnia odsłona Luminary zadebiutowała w 2025 roku, stworzona we współpracy Dalmore i Bena Dobbina (Foster&Partners) z muzeum V&A. 

Prace Bena w porównaniu do tych wcześniej wspomnianych są połączeniem minimalizmu, funkcjonalności i nowinek technologicznych. To połączenie odzwierciedla to co Dalmore i Dobbin chcieli ukazać w No.3 .

The Rare jest najstarszą whisky z całej kolekcji Luminary skomponowana z bardzo rzadkich destylatów marki. Dojrzewała aż 52 lata w beczkach po Calvadosie, winie porto, sherry oraz winie czerwonym. 

Rzeźba otaczająca butelkę ma symbolizować balans, napięcie. Patrząc na nią można pomyśleć, że butelka lewituje w samym środku rzeźby. The Rare została wyprodukowana w 2 egzemplarzach, z czego jeden został w zbiorach Dalmore a drugi przekazano na licytację Sotheby's. 

The Collectible jest 17 letnią szkocką wyprodukowaną w 20 tyś. egzemplarzy. Opakowanie charakterystycznie dla Bena ma design geometryczny z nowoczesnymi akcentami. 

Wszystkie z powyższych butelek Dalmore są niesamowitymi dziełami sztuki. Rzeźby zachwycają i cieszą oko, myśl o unikalności whisky w butelkach popycha do refleksji. 

Idea Whisky Day została przeze mnie przedstawiona w poście z poprzedniego Whisky Day 2024.

Deszcz i nie tak delikatny wiaterek nie przeszkadzały w korzystaniu z wydarzenia, wręcz pomagały wczuć się w klimat szkockich wzgórz, pośród których znalazły się destylarnie whisky. 51 stanowisk a wśród nich przedstawiciele marek whisky szkockiej, whiskey irlandzkiej czy amerykańskiej. Oprócz whisky spróbować można było wymyślnych drinków lub zapalić cygaro. Nie zabrakło nowych wystawców, których nie było w zeszłym roku - min. Silesia Distillery, Bruichladdich, Aberfeldy, Whisky Embassy, czy Winokolekcja.

Kilku nowych wystawców i kilka najnowszych butelek ... ale brak było większych nowinek ze świata whisky - poprzednia edycja zainteresowała pokazem robota sterowanego przy pomocy sztucznej inteligencji, o którym pisałam w podsumowaniu poprzedniej edycji. Toast wzniesiony z Rodem Stewartem na telebimie. W tym roku zabrakło tego typu wydarzeń na festiwalu.

Czy ten festiwal był nieudany? Moim zdaniem nie. W końcu Whisky Day w swoim założeniu ma być spotkaniem entuzjastów bursztynowego trunku, którzy z kieliszkiem w ręku mogą oddać się dyskusjom o ulubionym alkoholu. Tym stało się dla mnie tegoroczne święto whisky. Wiele interesujących rozmów, dyskusje dające wiedzy. Okazuje się, że proces powstawania szkockiej nie jest taki nudny jak czasem może się wydawać. Za każdą marka, za każdą pojedynczą whisky stoi sztab ludzi przesiąkniętych pasją do tworzenia legendy firmy i wyjątkowych napojów.

Prócz przedstawicieli i ambasadorów marek na stanowiskach dla uczestników wydarzenia przygotowano tematyczne degustacje:

• Jeleń w podróży, czyli limitowane edycje Glenfiddich
• Become of Masterpiece of Malt z Domem Wina
• Clynelish - podróż przez historię
• W poszukiwaniu balansu - Glengoyne Highland Single Malt Whisky
• Wild Turkey - szkoła bourbonu. Rzemiosło, charakter, tradycja

Forty Kleparz dowiozły nawet jeśli pogoda chciała inaczej, stoisk z zewnątrz zostały przeniesione na czas ulewy do wnętrza murów. Standardowo na ścianach fortu można było podziwiać galerię zdjęć z wystaw sztuk  - tym razem z inscenizacji Body Art.

Najważniejsze już wiesz...

See You Next Year

Początek whisky sięga XV wieku gdzie w Irlandii, a później w Szkocji produkowano ją w klasztorach. Najstarszy dokument jaki udało się znaleźć, w którym whisky jest wspomniana pochodzi ze szkockiego rejestru podatkowego z 1494 roku. Mnisi, zakonnicy tworzyli aqua vitae jako lek na przeróżne dolegliwości. 

Z biegiem wieków produkcja trunku rozprzestrzeniła się po różnych regionach Szkocji i Irlandii, już nie tylko przez klasztory a gospodarstwa wiejskie. W XVIII w whisky była już jednym z filarów napędzającym gospodarkę Szkocji. 

Kolonizacja rozpowszechniła sztukę destylacji whisky/whiskey w Ameryce, handel między państwami starego kontynentu sprawił, że Europa coraz bardziej zainteresowała się bursztynowym trunkiem.

XIX wiek w historii whisky staje pod szyldem uprzemysłowienia i produkcji masowej. W 1831 roku Aeneas Coffey wynalazł kolumnowy aparat destylacyjny umożliwiający znacznie wydajniejszą produkcję destylatu. Od tamtego czasu ekspansja whisky na całym globie ciągle rośnie.

Tło historyczne już znamy, ale jak historia szkockiej kształtuje się w sztuce?

Symbolika whisky jest szeroka od symbolu statusu społecznego poprzez rodzaj buntu, dekadencji. Whisky piją biznesmeni, gangsterzy - osoby mające środki na alkohole premium.

Whisky w literaturze

Pierwsze wzmianki o whisky w literaturze pochodzą już z XVI wieku. Szkocki poeta Robert Burns w wielu swoich wierszach wspominał - w sposób dosłowny lub nie - o szkockiej whisky. Do najsławniejszych dzieł Burnsa w tej tematyce są Scotch Drink i Address to the Haggis. 

W tym pierwszym whisky jest niczym napój wolności, wolnych oraz silnych ludzi. Szkocka to symbol narodowy tegoż kraju, tożsamości.  W wierszu whisky stawiana jest w kontrze do wina, alkoholu z kontynentu. Tekst krytykuje elity sprowadzające wina na rzecz lokalnych trunków.

Address to the Haggis nie jest bezpośrednio o whisky, lecz nierozerwalnie związany z tematem bursztynowego alkoholu. Tematem wiersza jest Haggis czyli tradycyjne chłopskie jedzenie z owczych podrobów. Znów Burns przeciwstawia tradycyjne jedzenie z kraju whisky do przysmaków z Francji czy pańskich przysmaków. Historycznie Haggis jest podawany w towarzystwie whisky. Wiersz ma charakter podniosły, wręcz teatralny.

W amerykańskiej literaturze whiskey zaczyna się pojawiać w okolicach XIX wieku - można tu wspomnieć pisarza Marka Twaina osobiście lubiącego raczyć się whiskey, często używał w swoich książkach whiskey jako symbolu - nie dobrej zabawy lecz degeneracji, porażki i utraty kontroli.

Klasyk amerykańskiej literatury, będący nawet w polskich szkołach lekturą Przygody Tomka Sawyera jest pozycją, którą dobrze wielu w różnym wieku zna. I w tej powieści jest wspomniana whiskey, nie przez głównych bohaterów, którzy są jeszcze dziećmi. Główny bohater z kolegą są świadkami zabójstwa na cmentarzu pod osłoną nocy - Joe poprzez upicie whiskey Muffa Pottera mógł wrobić go w morderstwo doktora Robinsona. Potter po zdarzeniu wypowiada słowa: Daj mi trochę whiskey, Joe. Muff już był wtedy pijany. Wyraźnie widać, że bursztynowy alkohol jest tu symbolem upadku moralności.

Whisky w filmie

Przemysł filmowy od lat lubi ukazywać sceny w barach, salonach gdzie biznesmani toczą ważne dyskusje popijając szkocką. W obecnych czasach konteksty w których ukazywana jest whiskey w filmach są różne i czasem ciężkie do zdefiniowania przez ogólne wymieszanie się gatunków.

Whiskey zadebiutowała już na samym początku historii filmu - w kinie niemym czasem ukazywano alkohol, lecz prawdziwy boom na whiskey na ekranie przypadł na początek lat 30 XX wieku kiedy to Ameryka mierzyła się z prohibicją.

Jednym z najwcześniejszych filmów, które zapisały się w historii whiskey jest Little Ceasar w reżyserii Mervyn LeRoy'a z 1931 roku. Kino gangsterskie do którego należy ów film ukształtowało trunek jako symbol wolności i zepsucia równocześnie. Obraz gangsterów przesiadujących w klubach przesiąkniętych dymem z papierosów i cygar, sączących nielegalny w tamtym czasie napój - wszyscy mamy przed oczami ten obraz. Poniżej kadr z filmu.

Następnym przełomem na ekranie dla whisky, gdy zyskała więcej uwagi od czasów filmu Goldfinger 1964 - gdzie pojawia się Glen Grant — jedna z pierwszych marek single malt pokazanych w hollywoodzkiej produkcji.

W serialach takich jak  produkcja z lat 70. Gunsmoke, whisky była stałym elementem życia na Dzikim Zachodzie. W barach i pubach whisky leciała strumieniami, a każdy zamawiał whiskey neat. Serial jest typowym przykładem weasternu w każdym calu, w końcu głównym bohaterem jest szeryf Dodge City.

Whisky w muzyce

W starych, XVIII i XIX wiecznych szkockich i irlandzkich pieśniach whisky pojawiała się jako symbol wspólnoty, uciechy z życia i jego piękna. Czasem była środkiem na zapomnienie o trudach. Przykładem pieśni z początku XVIII wieku jest szeroko znane Whisky in the Jar, które do teraz jest wykonywane przez różnych muzyków rockowych, jazzowych i z innych gatunków.

Treść utworu opowiada o rozbójniku lub żołnierzu, który zdradzony przez ukochaną, zostaje pojmany — a whisky w tytule symbolizuje zarówno jego wolny, buntowniczy styl życia, jak i irlandzką kulturę biesiadną. Pieśń stała się ikoną kultury narodowej Irlandii. Klasyczną wersję tej pieśni możesz posłuchać tutaj.

W muzyce amerykańskiej whiskey pojawiła się w pieśniach kowbojskich i bluesie, gdzie odzwierciedlała życie na marginesie, wolność i bunt wobec norm społecznych - motywy bestsellerowe tamtych czasów. W latach 20. XX wieku, w czasie prohibicji, whisky zyskała dodatkowy, niemal polityczny wymiar w tekstach jazzowych i bluesowych utworów podkreślając sprzeciw wobec zakazów. Z czasem whisky stała się stałym symbolem w rocku, country i hip-hopie, gdzie do dziś oznacza hedonizm, luksus, często smutek.

Historia whisky przenika kulturę od długiego czasu i z pewnością dalej będzie w niej występować. Czy w tych samych kontekstach?

The Macallan powstało w rejonie Speyside w pierwszej połowie XIX wieku kiedy to Alexander Reid  - pierwotny właściciel destylarni uzyskał licencję. Następnym właścicielem był James Stuart, który przebudował Macallana. Prawie trzydzieści lat zarządzał destylarnią do momentu decyzji sprzedaży jej Roderickowi Kempowi (właścicielowi Taliskiera). Przez niecałe 100 lat marka zyskiwała na popularności w posiadaniu rodziny Kemp i Stiach. Aż do 1998 roku kiedy markę przejął gigant Edrington (wcześniej Highland Destilers).

Destylarnia słynęła przez wiele lat z używania do leżakowania destylatu tylko beczek po sherry. Obecnie nie jest już to ich flagowa zasada. 

Macallan często pojawia się w produkcjach filmowych - między innymi w Bondzie.

Masters of Photography

Seria Masters of Photography Macallan to wyjątkowe połączenie sztuk fotografii i i whisky. W ramach tej serii światowej sławy fotografowie robią wyjątkowe zdjęcia, które ich zdaniem oddają ducha marki The Macallan, następnie umieszczane są na butelkach. Każda z butelek w serii jest inna i stanowi prawdziwe dzieło sztuki. Pierwsza edycja współpracy marki whisky z nagradzanymi fotografami debiutowała w 2008 roku.

Do butelki w czarnym etui dołączone są albumy ze zdjęciami, które artyści stworzyli z myślą o tej whisky.

Rankin (2008 r.)

Pierwsza edycja serii powstała we współpracy z brytyjskim fotografem Rankinem, znanym z dynamicznych i awangardowych portretów. Artysta uchwycił piękno destylarni Macallan oraz jej otoczenia, tworząc limitowaną edycję zawierającą 1000 butelek. Każda z nich została opatrzona jedną z unikalnych fotografii przedstawiających esencję whisky w artystycznej interpretacji Rankina. Smak tej edycji wyróżniał się nutami wanilii, suszonych owoców i cynamonu, z lekkim akcentem dębowej przyprawy.

Albert Watson (2010 r.)

Kolejna edycja to współpraca z legendarnym Albertem Watsonem, który stworzył narracyjną opowieść o podróży beczek Macallana od dębu po finalny produkt. Każda z 1000 butelek zawierała jedną z 10 czarno-białych fotografii dokumentujących tę niezwykłą podróż, co uczyniło tę edycję niezwykle pożądaną przez kolekcjonerów.

Watson skupił się na elegancji i ponadczasowości, podkreślając klasyczny charakter whisky Macallan. Profil smakowy tej edycji obejmował karmel, przyprawy korzenne i delikatne nuty pomarańczy, podkreślone subtelnym finiszem dębowym.

Annie Leibovitz (2012r.)

To jedna z najbardziej prestiżowych edycji serii, stworzona we współpracy z Annie Leibovitz, słynną fotografką gwiazd. Leibovitz uchwyciła cztery unikalne sceny, każda przedstawiała inną osobowość whisky Macallan. Każda z wersji tej limitowanej edycji (poniżej 300 butelek na wersję) została opatrzona wyjątkowym zdjęciem, na którym występował aktor Kevin McKidd. Posmak czekolady, suszonych owoców przeplata się w niej z przyprawą korzenną.

Elliot Erwitt (2014 r.)

Elliott Erwitt, mistrz fotografii ulicznej, uchwycił radosne i pełne życia sceny w różnych zakątkach świata, oddając ducha whisky Macallan. Ta edycja zawierała 58 różnych zdjęć, a każda butelka była unikatowa, przypisana do jednej z fotografii. Mały nakład tego wydania podbił prestiżowy charakter edycji. Profil smakowy tej edycji był lekki i owocowy, z nutami miodu, cytrusów i wanilii. 

Mario Testino (2014 r.)

W jednym roku ukazała się druga edycja. W tej Macallan połączył siły z legendarnym fotografem mody Mario Testino. Artysta uchwycił esencję luksusu poprzez sześć wyjątkowych fotografii, które odzwierciedlały Sześć Filarów Macallana – kluczowe wartości destylarni. Każdy zestaw zawierał butelkę whisky oraz sześć miniaturek, reprezentujących różne beczki, z których skomponowano finalny produkt. Whisky z tej edycji miała złożony profil smakowy z nutami suszonych owoców, prażonych migdałów, skóry i subtelnych przypraw korzennych.

Filary do jakich nawiązuje ta edycja:

1. Drobnoziarnisty jęczmień Macallan – unikalna odmiana jęczmienia uprawiana specjalnie dla destylarni.

2. Małe, miedziane alembiki – charakterystyczne alembiki Macallana pomagają uzyskać bogaty i oleisty destylat.

3. Najlepsza selekcja beczek dębowych – destylarnia słynie z używania najwyższej jakości beczek, które nadają whisky głębi smaku.

4. Naturalny kolor – Macallan nie stosuje barwników, a jego whisky czerpie barwę wyłącznie z dojrzewania w beczkach.

5. Duch destylarni – niezwykle bogaty i owocowy charakter whisky Macallan jest unikalny na tle innych szkockich whisky.

6. Niezrównana jakość – każdy etap produkcji jest kontrolowany, aby zapewnić najwyższą jakość trunk

Steven Klein (2016 r.)

W tej odsłonie serii Macallan nawiązał współpracę z Stevenem Kleinem, który stworzył surrealistyczne i pełne emocji fotografie ukazujące nocne życie. Edycja ta charakteryzowała się ciemniejszym i bardziej tajemniczymi smakami whisky, co idealnie komponowało się z awangardowym, groteskowym stylem fotografa. Czarna porzeczka, gorzka czekolada przeplatane z nutami dymnymi.

Magnum (2018 r.)

Tej odsłonie Masters of Photography patronuje aż sześciu sławnych fotografów Magnum. Są nimi: Steve McCurry, Martin Parr, Paolo Pellegrin, Marka Powera, Gueorgui Pinkhassov i Alec Soth. Każdy z nich uchwycił inaczej destylarnię Macallan i ducha marki. Fotografowie uczestniczyli w przedsięwzięciu budowy nowego budynku dla destylarni, z procesu którego powstały fotografię. W aromacie dominują nuty suszonych owoców, czekolady, wanilii, a także lekkie akcenty przyprawowe i dębowe.

Erik Madigan Heck (2022 r.)

Ostatnia do tej pory wydana whisky to współpraca z Erikiem Madiganem Heckiem, którego barwne i malarskie kompozycje odzwierciedlają bogactwo smaków whisky Macallan. Butelki tej edycji są ozdobione niezwykłymi zdjęciami inspirowanymi naturą i elegancją. Nuty smakowe tej edycji to: wanilia, czerwone owoce z aromatem drzewnym.
 

Każda z butelek w Masters of Photography jest hołdem dla artyzmu: wyjątkowości oka aparatu w ręku fotografa oraz daru producentów whisky do wydobywania oryginalnych kompozycji smakowych.

Miłego Międzynarodowego dnia Whisky!

Środowisko branży whisky jest bezsprzecznie związane ze światem męskim. Chociaż niemal od początku historii tego alkoholu kobiety grały dużą rolę, robiły to w cieniu. Elizabeth i Hellen Cumming, Bessie Williamson to żeńskie przodowniczki w tym środowisku szkockiej, o nich już powstał wpis. Teraz skupimy się na master blenderkach, które zasłynęły w branży.

Kim jest master blender/ka? W destylarniach jest to osoba odpowiedzialna za produkcję whisky (i innych trunków), zna proces destylacji krok po kroku zaczynając od wyboru ziaren odpowiednich do danego gatunku whisky, przez fermentację i destylację po leżakowanie i butelkowanie. Nadzoruje i posiada pełną wiedzę o procesie produkcji danej whisky. Wie co nadaje indywidualny smak alkoholu. Master blender/ka podejmuje decyzje, wybiera składniku, koordynuje. Innymi słowy jest od wszystkiego, co za tym idzie musi być wszechstronnie wykształcony. Pierwszym skojarzeniem dotyczącym sylwetki master blendera jest mężczyzna w okolicach 40. W rzeczywistości wiele na tym stanowisku jest kobiet.

Rachel Barrie

Kobieta ze 30 letnim stażem w branży whisky, master blenderka od 2017 roku w w Benriach Distillery Company. Chemiczka z wykształcenia, co niewątpliwie pomaga jej w praktykowanym zawodzie. Kobieta degustowała na przestrzeni dekad pracy alkohole z 150 000 beczek.  

Pod swoją pieczą ma takie destylarnie jak: Glenglassaugh, Benriach oraz GlenDronach. Zarządza kilkoma destylarniami na raz. Rachel znalazła się w składzie Hall of Fame, zrzeszającym master blenderów z ponad 30 letnim stażem pracy w branży whisky. Została odznaczona wyróżnieniem Keeper of the Quaich, prestiżowym w kręgach whisky za wyjątkowy wkład rozwój branży.

Rachel często wspomina, że dla niej rola master blenderki w Benriach jest sztuką, marzeniem dla artysty. Lubi eksperymentować tworzyć unikalne profile smakowe. Ceni sobie harmonijne smaki - nuty przypraw łączy z kremowymi smakami.

Barrie w 2021 roku stworzyła prawie 200 letnią whisky, najstarszą jaka kiedykolwiek wyszła z destylarni Glendronach. Ponadto kierowała wprowadzeniem na rynek serii szkockiej wśród nich 50 letni Glenglassaugh.

Brown-Forman Corporation, właściciel destylarni w których pracuje Rachel ma cele i strategię związaną z inkluzywnością, wspiera wyrównanie szans kobiet w biznesie. Jednym z projektów jest GROW (Growing Opportunities for Women), którego celem jest stwarzanie możliwości rozwoju kobiet na zarządzających stanowiskach.

Dr. Emma Walker

Pierwsza kobieta master blenderka w destylarni Johnnie Walker zadebiutowała w 2022 roku. Emma Walker uprzednio pracowała dla Diageo jako doktorantka chemiczka, specjalizując się w mieszaniu i destylacji w różnych gorzelniach należących do koncernu.

Emma współtworzyła z artystą Jamesem Jeanem Blue Label Lunar New Year Limited Edition wdany w 2024 r. oraz Blue Label Elusive Umami Edition z 2023 roku we współpracy z szefem kuchni Kei Kobayashi.

Walker w wywiadach wspomina, że miała pozytywne doświadczenia w swojej karierze w męskim świecie. Podkreśla jednak, że ważne jest by mówić o różnorodności płci w zespołach branży whisky. Sama Emma angażuje się w akcje mające inkluzywny charakter.

Kristeen Campbell

Macallan jest jedną z droższych i prestiżowych marek whisky, którą każdy z nas kojarzy. Właśnie w Macallanie pracuje kobieta o wyjątkowym, nadzwyczajnym zmyśle węchu.

Kobieta początkowo pracowała jako technik jakości whisky w The Macallan Edrington, następnie objęła stanowisko master blenderki Cutty Sark, potem The Famous Grouse i na koniec Nacked Grouse. w 2019 r. stała się master blenderką The Macallan. Stała się zatem pierwszą kobietą na stanowisku master blendera w Macallanie. Współtworzyła pod ich brendem The Reach, najstarszą whisky jaką marka wypuściła. Jej wkład był tak istotny, że zrobiono odlew jej dłoni jako jednej z trzech, które podnoszą butelkę The Reach. Jedna taka butelka sprzedana zostaa za ponad 1,2 miliona złotych.

Kristeen nigdy w młodości nie podejrzewała, że będzie pracować w branży alkoholowej. Skończyła studia o naukach o żywności, po uzyskaniu dyplomu zaczęła pracę w laboratorium testując jakość alkoholi. Szybko okazało się, że ma wyjątkowy dar do rozpoznawania wieku aromatów. Eksperymentowała z różnymi pracami związanymi z kulinariami a w końcu wylądowała w Endrington (firmie macierzystej The Macallan). Pełniła tam stanowisko miksera stażysty, w 2019 roku zaproponowaną ją na master blenderkę Macallana.

Historie tych trzech silnych kobiet pracujących w destylarniach jako master blenderki. Łamią stereotypowe skojarzenia, jakoby whisky była domenom mężczyzn. W rzeczywistości branża whisky jest polem do pracy i rozwoju dla obu płci w tym samym stopniu. Rzadziej spotyka się kobiety na kierowniczych stanowiskach, takich jak master blender, jednak od kilku lat coraz więcej kobiet obejmuje tę funkcję.

Warto cały czas mówić o inkluzywności w środowisku pracy. Kobiety wciąż zarabiają mniej w stosunku do mężczyzn na tych samych stanowiskach. W przypadku branży alkoholowej cały czas podświadomie widzi się mężczyzn na stanowiskach kierowniczych.

PappyGate

Pappy Van Winkle jest luksusową marką bourbonu z Kentucky, butelki osiągają ceny od kilku do kilkudziesięciu tysięcy dolarów.

W 2013 roku w destylarni Buffalo Trace odkryto kradzież kilkudziesięciu butelek bourbonu marki Pappy Van Winkle. Od początku sprawa stała się bardzo medialna. Społeczność internetowa szybko nazwała sprawę Pappygate, aktywnie angażowali się w obmyślanie rozwiązania zagadki zniknięcia butelek. Policja powiązała z zaginięciami pracownika destylarni z ponad 20 letnim stażem - Gilberta "Toby'ego" Curtsingera. Toby miał zacząć wyprowadzać alkohol na początku lat 2000, powoli wynosząc butelki. Miał je sprzedawać znajomym z klubu softballowego, którego był członkiem. Wszystko uszłoby mu płazem gdyby nie wścibskie dzieciaki ... a tak naprawdę gdyby nie anonimowe zgłoszenie jakoby na ziemi Curtsingera znajdowało się kilka butelek Van Winkle. Szeryf rzeczywiście znalazł te butelki u Gilberta, były zeszlifowane i pomalowane na czarno na górze i na dole, co miało usunąć znaki szczególne destylarni. Wina Curtsingera wiele razy była kwestionowana, niektórzy wierzyli, że był on tylko pionkiem, a faktyczni złodzieje nie zostali złapani. Curtsinger w 2018 roku został zwolniony z więzienia. Na Netflixie w zeszłym roku zadebiutował serial Heist, który dwa odcinki poświęca sprawie PappyGate.

Bimber Distillery

W 2024 roku internet obiegła informacja, że Dariusz Płażewski (a tak naprawdę Łukasz Ratajewski), współzałożyciel brytyjskiego Bimber Distillery, został aresztowany w sprawie spisku mającego doprowadzić do morderstwa i udziału w  narkotykowym biznesie. Miała czekać go ekstradycja do Polski skąd uciekł ponad 20 lat temu po skazaniu go za posiadanie broni. Po dotarciu do UK pracował w branży deweloperskiej, a w 2015 roku stworzył mała destylarnie Bimber Distillery. Jakiś czas później otworzył drugą destylarnię tym razem w Szkocji - Dunphail w Speyside. Płażewski w branży whisky doskonale się odnalazł odpowiadając na zapotrzebowanie rynku na angielską whisky, której w tamtym czasie było niewiele. Mężczyzna w kontaktach biznesowych i wywiadach wydawał się wyjątkowo sympatyczny, charakteryzowała go duża wiedza o rynku i jego zapotrzebowaniach. W swojej destylarni skupiał się na tradycyjnych metodach produkcji alkoholu, tak jak to się robiło wiele lat temu.

Przyjemna aparycja kontrastowała z życiem jakie Ratajewski prowadził wcześniej w Polsce. Po wiadomości o ekstradycji do Polski Płażewski zrezygnował z przewodzenia destylarniami. Współpracownicy Bimber Distillery Ewelina Chruszczyk i dyrektor ds. tworzenia whisky Dunphail Matt McKay mieli przejąć kierownictwo w firmach.

Za co właściwie Ratajewski był ścigany? W 1997 roku miał dostarczyć karabin AK47 i amunicję do niego przeznaczone do zabójstwa, do którego w rzeczywistości nie doszło. Ostatnie wiadomości na temat sprawy są z drugiej połowy 2024 r., gdy Ratajewski cały czas czekał na ekstradycję w areszcie.

SS Politician

Na początku 1941 roku frachtowiec SS Politician z ładunkiem 50 000 skrzynek whisky na pokładzie rozbił się u wybrzeży Szkockiej wyspy Eriskay. W okresie wojennym alkohol był reglamentowany, co za tym idzie dostęp do napojów procentowych był wyjątkowo utrudniony. Do wypadku doszło akurat w niedzielę - a to było wbrew wszelkim zasadą kultury. Mimo to mieszkańcy wyspy postanowili wyłowić i uratować butelki whisky. Sekretna akcja ratowania bursztynowego alkoholu trwała tygodniami, w ukryciu przed władzami. Skrzynki były wydobywane z wraku i ukrywane po całej wyspie. Wydarzenia te zainspirowały Comptona Mackenzie'ego do napisania powieści Whisky Galore!, ona zaś została zekranizowana w 1949 roku.

Nieistniejące mini butelki

Swego czasu w internecie można było kupić mini butelki 50 ml W.L. Weller sprzedawane przez Allocated Liquors. Problem był taki, że W.L. Weller nie produkował nigdy bourbonu o pojemności 50 ml. Weller sporządził pismo w którym prosi o zdjęcie ze strony sklepu i wyjaśnili skąd wzięły się podróbki. Liquors poinformowało, że zakupili około 10 zestawów miniaturek na Etsy - stronie internetowej na której można wystawiać i kupować produkty (działa jak olx.). Co ciekawe na stronie Etsy nie można sprzedawać alkoholu - nie są do tego upoważnieni.  Do czasu pisma już niewiele z zestawów pozostało a stroni Liquors, lecz zdjęli je ze sklepu. Sazerac Brands zarządzający W.L. pozwał Allocated Liquors o podrabianie i fałszerstwo znaku towarowego finalnie zwyciężył sądową batalię dostając 30 000 $ odszkodowania - nastawiali się na więcej, ale sąd uwzględnił w swoim wyroku, że Liquors bezzwłocznie ściągnęli fałszerki ze strony. Sazerac dostawał wiadomości od zdezorientowanych konsumentów, którzy natknęli się na miniaturki a wiedzieli, że Weller nie wypuścił miniaturek.

Nie wiadomo co znajdowało się w butelkach zamiast bourobonu ani kim był pierwotny sprzedawca zestawów, które wystawione były na Etsy.

Glenfarclas

W 2022 roku w Glenfarclas, destylarni w Szkocji w regionie Speyside przyjmującej turystów zwiedzających kompleks podzieliło się wiadomościami o rabunku. Złodzieje mieli w rannych godzinach włamać się na teren destylarni i ukraść zapasy jednych z najrzadszych oraz najdroższych whisky posiadanych przez Glenfarclas.

Rabusie swojego przestępstwa mieli dokonać zaledwie w 4 minuty podczas których wynieśli 20 butelek trunku (w tym The Family Casks pojedyncze numerowane butelki oraz 60 letnią single malt). Wielkość strat to nawet 184 tysięcy dolarów. Sama 60 letnia whisky, którą skradziono jest wyceniana na 22 tys. $. 

Zdaniem dyrektora Glenfarclas, Calluma Frasera złodzieje wiedzieli gdzie trzymane są najdroższe whisky, orientowali się w topografii budynku.

Co ciekawe parę miesięcy wcześniej włamano się do innej destylarni - Aberlour, z opisu pracowników wynika, że oba incydenty są do siebie wyjątkowo podobne.

~ Briella

Hollywoodzki aktor, którego kariera nabrała zawrotnego tępa dzięki wieloletniej współpracy z George'm Lucasem reżyserem trylogii Gwiezdnych Wojen. Rola Hana Solo otworzyła aktorowi drogę do międzynarodowej rozpoznawalności. Lata 80. naznaczone były dla niego postacią Indiana Jonesa plasując Forda na podium najpopularniejszych i najbardziej opłacalnych w branży. Kultowy poszukiwacz skarbów wpisał się na stanę w historię kina oraz popkultury. Sam Harrison Ford nigdy nie zawiesił swojej kariery aktorskiej, aktywnie występuje zarówno w nowych projektach jak i nie skreśla starszych kreacji - w 2023 roku znów oglądaliśmy go w roli Indiana Jonesa. Jest w stałej obsadzie komediowego serialu Shrinking o psychoterapeutach. Ze względu na swój słuszny wiek - 82 lata jego nieprzerwana kariera filmowa zasługuje na docenienie. Czy ktoś spodziewał się, że aktor kojarzony z odgrywania męskich silnych charakterów weźmie udział w humorystycznej reklamie szkockiej w odcinkach (i to jeszcze w kilcie!).

Historia marki Glenmorangie sięga XVII wieku, kiedy to w posiadłości Morangie stworzono nielegalną destylarnię i po cichu produkowano whisky. W 1843 roku William Matheson - założyciel, uzyskał licencję na destylację i oficjalnie założył destylarnię Glenmorangie. Nazwa destylarni pochodzi od gaelickiego Gleann Mòr na h-Alba co oznacza Dolina Spokoju.

Glenmorangie szybko zyskała reputację producenta wysokiej jakości whisky single malt. Destylarnia słynie z innowacyjnego podejścia do produkcji whisky, a także z wysokich alembików, które nadają trunkowi delikatny i owocowy charakter. Znana jest również z odważnego podejścia do eksperymentów w dziedzinie destylacji. Popularna seria Wood Finishes której whisky najpierw dojrzewa w whisky po bourbonie, po czym przenoszona jest do beczek w których były różne rodzaje wina. Marka mocno stawia na zoptymalizowanie procesu produkcji by być bardziej ekologiczną zmniejszając emisję CO2, recyklinguje odpady produkcyjne i wiele innych.

Once Upon a Time in Scotland

Sztab promocyjny i marketingowy Glenmorangie we współpracy z filmowcem Joelem Edgertonem znanym ze swojego niekonwencjonalnego podejścia do dzieła zaproponował angaż w spoty reklamowe Harrisona Forda, niezaprzeczalną ikonę amerykańskiego kina. Aktor jest rozpoznawalny i lubiany przez ludzi z całego świata. Ford angażuje się w działania na rzecz środowiska i przyrody co dodatkowo współgra z ideami marki. 

Kampania składać się będzie z 12 odcinków (z których 6 już zostało udostępnionych) nakręconych w humorystycznej konwencji krótkich kilkominutowych odcinków serialu w którym Harrison Ford podczas medytacji wyobraził sobie siebie w starym szkockim zamczysku, więc dzwoni do agenta i oznajmia, że chce odwiedzić jakiś szkocki zamek i akurat nadarza się okazja odwiedzenia jednego, który jest równocześnie własnością destylacji Glenmorangie. Co potem... polecam sprawdzić samemu. Wszystkie dotychczasowe odcinki można obejrzeć na YouTube pod hasłem: Once Upon a Time in Scotland ... Harrison Ford meet Glenmorangie. Na tę chwilę pierwszy z epizodów ma ponad 800 tyś. wyświetleń.

Pozostałe z odcinków też już jest zrealizowanych, a światło dzienne mają ujrzeć w ciągu trzech lat.

Na uwagę zasługuje dobór obsady reklamy, otóż pracowników jakich poznajemy w serialu grają osoby faktycznie pracujące w destylarni. Na ten pomysł miał wpaść sam Ford. Oprócz pracowników i aktora bohaterami reklam są Glenmorangie Original 12 y.o. i Glenmorangie Infinita 18 y.o. Legenda kina kasowego gra samego siebie.

Cytat

Nie zrobię tego męskiego gówna, którego chcą. Ale usiądę przy ogniu i wypiję whisky. ~ Ford w reklamie

Nie zdradzając całości tego, co ukazują nam Glenmorangie i Harrison Ford spoty zabierają nas w podróż po szkockiej destylarni, urokliwym zamku a to wszystko okraszone humorem, rodzinną atmosferą wśród pracowników i pięknymi obrazami natury (nie zapominajmy o kiltach i muzyce przygrywanej na dudach).

Czy angażowanie celebrytów w promowanie alkoholi premium ma sens? 

Zabieg marketingowy jakim jest współpracowanie marek whisky z aktorami, muzykami i celebrytami jest stosowany od wielu lat. Celebryci zazwyczaj charakteryzują się sporym zaufaniem społecznym co skłania odbiorców reklam do częstszego korzystania z produktów patronowanych przez nich. Zważywszy na spadek wartości whisky i rynku tego alkoholu, o jakim wspomina raport WhiskyInteligence, angaż znanych twarzy takich jak Harrison Ford jest bardzo potrzebna rynkowi by podnieść notowania rynkowe. To plus inteligentny i zarazem zabawny spot jest w stanie zebrać widownie złożoną z konsumentów whisky i przyciągnąć sympatyków Forda, którzy do tej pory niekoniecznie gustowali w tym alkoholu.

~ Briella

Na samym początku whisky produkowano jako lekarstwo, najczęściej wytwarzali ją mnisi w murach klasztornych. W tamtych czasach zazwyczaj nie zdarzało się by ktoś spożywał whisky by się upoić. Skomplikowana receptura znana nielicznym i wysoka cena sprawiała, że aqua vitae miała elitarny charakter, leczyli się nią zamożni, duchowni i władcy. Z upływem lat whisky z leczniczej mikstury przekształciła się w trunek dla arystokracji. W Szkocji i Irlandii ojczyznach tego konkretnego alkoholu proces destylacji i leżakowania traktowano jako sztukę.

Obecnie whisky dalej posiada status alkoholu premium również wśród innych wysokoprocentowych napoi. Wszelakie twory kultury - filmy, seriale i książki mają tendencje do ukazywania ludzi na wysokich stanowiskach, posiadających prestiż pijących whisky z lodem.

Równocześnie można zaobserwować nowy trend popularności whisky - coraz więcej pije się jej na imprezach, spotkaniach w klubach itp. Co jest przyczyną tych dwóch zjawisk?

Na rynku whisky jest wiele opcji przystępnych cenowo dla każdego portfela, ale wiele konsumentów lubi próbować alkoholi z wyższej półki o wyjątkowych walorach smakowych lub małym nakładzie. Niskie nakłady edycji skutkują wyższymi cenami i trudnością w znalezieniu i dołączeniu takowych do swoich kolekcji.

Rzadkość występowania limitowanych edycji lub wieloletnie whisky są doskonałym materiałem do inwestycji. Ich wartość z czasem rośnie, co czyni je atrakcyjną alternatywą dla innych inwestycji. Posiadanie w swojej kolekcji wyjątkowych butelek może być symbolem luksusu i statusu społecznego.

Warto w kontekście inwestycji i kolekcjonowania  przytoczyć działanie efektu Veblena - to zjawisko ekonomiczne, które opisuje paradoksalną sytuację, w której wzrost ceny produktu prowadzi do wzrostu popytu na niego. Brzmi to sprzecznie z prawami ekonomii, gdzie zazwyczaj wraz ze wzrostem ceny, popyt maleje. Jednak w przypadku dóbr luksusowych, takich jak whisky lub diamenty działa zupełnie inna logika. Ma to związek ze złudnym (lub niekoniecznie) poglądem, że wysoka cena jest gwarantem lepszej jakości. Jeśli chodzi o dobra luksusowe jak samochody, ubrania różnice w jakości mogą być namacalne, w przypadku whisky jest to częściej subiektywne.

Whisky jest i będzie wciąż pewnym wyznacznikiem statusu społecznego. Jej ekskluzywność, związana z długim procesem produkcji i starzeniem, sprawia, że jest postrzegana jako wyznacznik dobrego gustu i pozycji finansowej. Jednocześnie, rosnąca świadomość konsumentów sprawia, że coraz większą wagę przywiązuje się do jakości, historii i unikalności poszczególnych marek, co czyni whisky nie tylko produktem luksusowym, ale także obiektem kolekcjonerskim i inwestycyjnym.

~ Briella

Naturalnie kojarzymy branżę alkoholową, szczególnie mocnych alkoholi premium z mężczyznami. Ma to związek z kulturowym podejściem do picia wysokoprocentowych alkoholi - kobiety miały być zbyt delikatne (chyba, że Słowianki) na ostry palący smak. Whisky od najstarszych czasów była kojarzona z męskim sposobem spędzania czasu i tradycyjnymi rolami. Jeszcze w XX wieku rolą kobiety było przede wszystkim zajmowanie się dziećmi i domem - z wiadomych względów nie miały tyle okazji do raczenia się alkoholem co mężczyźni, a warto pamiętać, że w pracy alkohol nierzadko był stałym punktem dnia.

Tym niemniej na początku historii whisky kobiety miały (i mają) ważny wkład w branżę. Chcę opisać początki tej branży z perspektywy kobiet, które na przestrzeni wieków zajmowały ważne miejsce w niej i wprowadzały innowacje.

Elizabeth i Helen Cumming

Kobiety zamieszkujące Szkocję XIX wieku były świadkiniami rosnących podatków na alkohole, w tym na whisky - Anglicy kontrolowali rynek szkockiej, a opłaty obciążające gorzelnie różniły się w każdym osobnym przypadku.

Helen wraz ze swym mężem Johnem na początku wieku kupili farmę na wzgórzu Mannoch w Szkocji, nazwali ją Cardow. Ze względu na podatki w tamtych latach kwitł czarny rynek whisky, do którego małżeństwo postanowiło dołączyć. John pracował na farmie gdy Helen zajmowała się domem i ich destylarnią, ponadto była odpowiedzialna za dystrybucję. Udawała się w długą ponad 30 km wyprawę do najbliższego miasta Eglin z whisky ukrytymi pod połami spódnicy, które sprzedawała na ulicach miasteczka. Zdarzało się, że handlowała szkocką przez okna swojego domu gdy przechodził w pobliżu wędrowiec. Cummingowie budowali dobrą reputację wśród nielegalnych gorzelni dzięki swojej dobrej jakości single maltom.

Helen nie tylko miała głowę do handlu, wiedziała jak odpowiednio uniknąć wykrycia. Urzędnicy zbliżający się do jej domostwa zastawali piekarnie i gościnną gospodynię częstującą ich herbatą. W miejscowości nie było żadnego miejsca na nocleg więc zostawali na noc u Helen. Zajęci spożywaniem wypieków nie zauważali, że gospodyni wychodziła przed dom i machała czerwoną flagą, ostrzegając innych nielegalnych gorzelników przed niebezpieczeństwem. Podobno John został ukarany trzy razy w czasie prowadzenia gorzelni, jednak interes małżeństwa cały czas kwitł. Helen Cumming była jedną z królowych multitaskingu XIX wieku - w międzyczasie wychowała ósemkę dzieci, ze swym najstarszym synem rozszerzała dystrybucję ich alkoholu.

Dekadę później podatki na whisky zostały obniżone, możliwe stało się zakupienie przez Johna licencji na destylację. W owym czasie Lewis poślubił kobietę o imieniu Elizabeth, która od razu zaangażowała się w rodziny biznes whisky. Elizabeth miała ścisły matematyczny umysł więc idealnie dopełniała się w interesach z Helen. Z najmniejszą destylarnią w kraju udało się kobietom wypracować sobie popularność. W następnych latach zmarł John - ze względu na prawo obowiązujące w Szkocji kobieta nie mogła być właścicielką ziemi więc posiadłość otrzymał Lewis. On i Elizabeth rozwijali interes, który szedł tak dobrze, że do upraw pola zatrudnili pracowników na lato, a resztę roku poświęcali whisky.

W 1872 roku Lewis odszedł przedwcześnie pozostawiając kobiety z destylarnią, Elizabeth postanowiła zarejestrować ich single malt jako znak towarowy pod nazwą Car-Dhu czyli Czarna Skała. Helen zmarłą w 1874 roku jako spełniona twórczyni jednej z marek whisky, handlarka, matka i  babka 56 wnuków.

                                                                                                                                Elizabeth Cumming

Elizabeth by sprostać zapotrzebowaniu kupiła więcej ziemi i przeniosła destylarnię w nowe miejsce, nazwała je New Cardow. Stare budynki destylarni sprzedała nowej destylarni - Glenfiddich. Interes kobiety kwitł pomimo kryzysów na rynku. Pod koniec życia Elizabeth sprzedała gorzelnię Johnnie Walker & Sansow uprzednio zabezpieczając rodzinę i dotychczasowych pracowników, niedługo później zmarła.

Do tej pory większość butelek whisky Cardhu ma na zachowanej w czerwonych barwach etykiecie kobietę trzymającą w rękach flagę - ku pamięci Helen i jej dziedzictwa. Kobiety Cumming są dowodem na to, że już setki lat temu zajmowały się tym "typowo męskim" alkoholem jakim jest whisky i miały duży wkład w branżę.

Bessie Wiliamson

Urodzona w Glasgow w 1910 roku, Bessie Williamson nie miała bezpośrednich związków z Islay ani z branżą whisky. Jednakże, dzięki swojej determinacji i przedsiębiorczości, stała się jedną z najbardziej znanych postaci żeńskich w historii whisky. Kobieta zaczęła pracować w destylarni podczas wyjazdu wakacyjnego na Islay w 1934 roku jako stenografistka. Przykładała się do wykonywanej pracy i zdobyła uznanie właściciela destylarni, który awansował ją na stanowisko kierowniczki biura. Podczas II wojny światowej Laphroaig służyło jako baza amunicyjna. Bessie otrzymała zadanie zarządzania tym obiektem, co wymagało od niej nie tylko umiejętności organizacyjnych, ale także zdolności do utrzymania ciągłości produkcji whisky.

Po śmierci właściciela w 1954 roku przejęła zarządzanie Laphroaig. W czasach po zakończeniu wojny Bessie podróżowała po całym świecie jako przedstawiciel Scoth Whisky Association. W międzyczasie poznała na wyspie swojego przyszłego męża - Kanadyjczyka mieszkającego na wyspie. Naciski społeczne po ślubie pary zmusiły kobietę do znalezienia partnera biznesowego i odsprzedania części swoich udziałów Long John Distillers. Pieniądze ze sprzedaży i rosnącej popularności whisky pozwoliły na planowane przez Bessie innowacje na terenie zakładu. Kilka lat później sprzedała resztę udziałów Long John Distillers i udała się na zasłużoną emeryturę.

Historia tej inspirującej kobiety stała się inspiracją do stworzenia edycji specjalnej Laphroaig 25 y.o. The Bessie Williamson Story.

Te dwie historie kobiet zajmujących się stereotypowo męskim zajęciem są bardzo inspirujące i nie dlatego, że wbrew kulturowym podziałom spróbowały sił w męskim zawodzie. Na podziw zasługuje ich wszechstronność, z rana opiekowały się dziećmi bądź gotowały, popołudniami doglądały produkcji szkockiej whisky. Ich zmysł biznesowy i nowatorskie pomysły na te czasy w których przyszło im żyć.

~ Briella

Krówki z whisky

Prawie każdy polak z uśmiechem na ustach wspomina smak krówek z dzieciństwa. Te lata temu nie było możliwości smakowych - krówki o smaku krówek były jedynymi dostępnymi. Teraz istnieją specjalne sklepy i stragany z każdym jaki można wymyślić smakiem, kawy, truskawki pomarańczy grzańca i oczywiście whisky. Krówki takie zazwyczaj posiadają aromat whisky niżeli samą szkocką. Tak czy inaczej jest to bardzo dobry pomysł na dodatek do prezentu. W internecie takie krówki można zamówić już od 20 zł.

Czekolada z whisky

Czekoladę lubi każdy już szczególnie z dobrym nadzieniem. Czasem w sklepach można zobaczyć czekoladę mleczną z whiskey Jack Daniel's. Inne już z nieokreśloną marką whisky. Inaczej niż w przypadku krówek czekolady w większości mają faktycznie whisky w sobie. Rozstrzał cenowy jest spory już od kilkunastu złotych do 40/50. Można znaleźć czekolady gorzkie, mleczne jak kto lubi.

Baryłki/praliny

Kultowych baryłek nikomu nie trzeba przedstawiać. Każdy w dzieciństwie próbował czy da się nimi upić... i kto wie ten wie. Baryłki występują przede-wszystkim z wódką, likierami. Zdarzają się miksy różnych nadzień alkoholowych, ale można również kupić baryłki z samą whisky. Czekolady w kształcie beczek nadziane są faktycznym alkoholem. Ceny plasują się w okolicach 20 zł. Baryłki regularnie pojawiają się w sklepach stacjonarnych.

Pralin jest wyjątkowo dużo, w każdym sklepie znajdzie się jakaś paczka z takimi. W zależności od preferencji można kupić okrągłe, w kształcie butelek, prostokątne. Wybór jest spory. Ceny przeróżne.

Pierniczki

Pierniczki z ciasta, które leżakowało oblane whisky są dla mnie zaskoczeniem, nigdy nie spotkałam się z taką słodkością. Dzięki kąpieli w szkockiej ciasto nabiera ostrzejszego i szlachetniejszego smaku. Myślę, że to idealny słodycz dla gustujących w whisky - dobry, nie za słodki. Póki co najłatwiej je znaleźć w internecie - osobiście nie natrafiłam na nie stacjonarnie. Ceny są relatywnie niskie od kilku złotych.

Cukierki

Istnieje dużo słodyczowych marek produkujących twarde cukierki z nadzieniem alkoholowym. Chociażby cukierki beember są miksem tych z wódką, rumem, tequilą i whisky. Inne, twarde karmelki whisky lub whisky z colą. Z każdym rokiem coraz więcej takich wzmacnianych cukierków ukazuje się na naszym rynku, ceny są w tym przypadku wyjątkowo rozbieżne w zależności od marki.

Torty

Jedni je kupują, inni robią dla siebie czy dla innych. Spotykam się ze ze zjawiskiem ponczowania tortów whisky. Czasami tworzy się musy z dodatkiem bursztynowego alkoholu. Jest to mało znany dodatek ale uważam, że warty wspomnienia. Ciekawym sposobem na wykorzystanie whisky w cukiernictwie jest ozdabianie tortów i ciast miniaturkami popularnych marek whisky/whiskey - Singelton, Jack Daniels itp. Znajoma osoba pasjonująca się pieczeniem tortów lubi je przyozdabiać właśnie tymi miniaturkami - nadają one uroku ciastu.

To wszystkie słodkości zawierające whisky, które znalazłam do kupienia. Jeśli się porządnie poszuka można uzbierać spory słodki koszyczek.

Nie jest to wszystko, co na dziś mam dla Ciebie, otóż dla tych co lubią sami eksperymentować z jedzeniem mam kilka pomysłów.

Koktajle

Wystarczy zmieszać waniliowe (bądź jakiekolwiek) lody, mleko, kilka kostek czekolady oraz odrobinę whisky. Wszystko to blendujesz porządnie i masz pyszny deser w dosłownie 3 minuty.

Cranachan

Trochę starych szkockich klasycznych pyszności. Prażone płatki owsiane przełóż rozgniecionymi malinami. Ze śmietanki i twarogu ubij masę serową, a do niej dodaj whisky. Przekładamy składniki robiąc kolorowe paski.  Dawniej jadło się je na święta zakańczające żniwa - w podziękowaniu za udane plony.

Bita śmietana z whisky jako dodatek

Zblendowana śmietana z whisky jest idealnym dopełnieniem wszystkich domowych deserów przez swój wyjątkowy smak - również nada się do tortów. Musy, ciastka, ciasta super z whisky śmietaną będzie smakować.

~ Briella

Jack Daniel's Winter Jack

Cena:+ 600 zł

Inspiracją do napisania tego posta był Pan Jack Mroźny . Gdy tylko zobaczyłam tę cudną butelkę w bieli z ośnieżonymi choinami - cudo. w dole butelki widnieje stara drewniana chatka do której jedzie powóz prowadzony przez konie. Ten obrazek kojarzy mi się bardzo ze świętami na wsi za starych czasów. Można praktycznie poczuć je.

Jest to ściśle rzecz biorąc poncz jabłkowy na bazie whiskey z dodatkiem klasycznego Jack'a Daniels'a. Aromatyczne przyprawy w połączeniu z jabłkiem dają smak przypominający świąteczną szarlotkę. Wyczuwalne są również nuty karmelu, skórki pomarańczowej i wanilii. Istna zima w gębie.

Johnnie Walker Blue Label Ice Chalet

Cena: +1200 zł

Nowinka od Johnnie Walker z tego roku, którą jak zobaczyłam nie wiedziałam na co patrzę. Butelka wygląda dość klasycznie - piękny odcień niebieskiego oraz złota gwiazda, przypominająca tę świąteczną. Nie butelka jest dziwna, lecz jej opakowanie. Jest to urocza granatowa kurteczka narciarska na butelkę, posiada nawet zamek błyskawiczny. Kurtka - torba ma pasek i można ją sobie powiesić na ramieniu.

Zawartość składa się z połączenia starannie wybranych beczek z położonych najbardziej na północ terenów Szkocji. Dojrzewanie destylatu i jego kluczowy etap odbywa się właśnie zimą. Ten zabieg nadaje whisky delikatności i złożonego smaku. Nuty smakowe takie jak owoce cytrusowe mieszają się z miodem i czekoladą.

Ice Chalet stworzona została jako dziecko współpracy Johnnie Walkera z firmą produkującą ubrania narciarskie - Perfect Moment, skąd takie wyjątkowe opakowanie whisky.

Glenfiddich 21 y.o.  Winter Storm

Cena: +2500 zł

Szczyt elegancji i kwintesencja zimy - zimna biel butelki i złota podobizna jelenia. 21 letnia whisky finiszowała w beczkach po lodowym winie i dojrzewała w bourbonie. Whisky powstała właśnie we współpracy z producentem lodowych win Peller Estates. Smak jest wyjątkowy owoce mieszają się z chałwą oraz liczi.

Whisky Scallywag  Winter Edition

Cena: 220 zł

Wyjątkowo urocza marka mająca teriera w swoim logo również tworzy zimowe edycje - wypuszcza inną butelkę w zimowej kolekcji. Scallywag test to mieszanka single maltów z regionu Speyside, w tym Macallana, Mortlacha i Glenrothesa, dojrzewająca głównie w beczkach po sherry. Terier jest przesłodkim białym kudłaczem, a w wersji zimowej ma na sobie szalik w szkocką kratę. Sama butelka jest przyodziana w podobny szaliczek. Za pieskiem znajduje się zimowy leśny krajobraz.

Winter edition smakuje miodem, przyprawami do grzańca kakao czy prażonymi migdałami.

Jura Winter Cask Edition

Cena: 170 zł

To specjalna edycja whisky z destylarni Jura która zainspirowana jest wpływem różnych beczek na smak whisky. Whisky ta dojrzewa początkowo w beczkach po bourbonie, a następnie finiszowana jest w beczkach po sherry Oloroso, co nadaje jej bogaty i złożony smak. 

Tuba do przechowywania ma srebrny kolor i na środku obrazek przedstawiający samą butelkę w lodowo błękitnym kolorze. Etykieta jak jej podobizna mają ciemniejsze falowane wzory.

Winter edition oferuje nuty słodkich przypraw, szarlotki i cynamonu, tworząc iście zimową kompozycję

Glenmorangie a Tale of Winter

Cena: 250 zł

Limitowana edycja whisky, która została stworzona, aby oddać atmosferę zimowych wieczorów przy kominku z kubkiem herbaty (lub czymś innym). Etykieta nie mogłabyć już bardziej przypominać zimowego okresu, gdyż jest ona ozdobiona zimowym niebiesko-złoto-białym wzorem przypominającym gruby sweter. 

Whisky dojrzewa przez 13 lat w beczkach po bourbonie, a następnie finiszowana jest w beczkach po marsali, co nadaje jej bogaty, owocowy smak z nutami przypraw korzennych i czekolady.

Johnnie Walker Game of Thrones White Walker

Cena: 160 zł.

Whisky inspirowana produkcją Gra o Tron i Białymi Wędrowcami, postaciami uniwersum R.R. Martina. Ta whisky jest mieszanką single maltów z destylarni Cardhu i Clynelish znajdujących się na północy Szkocji. Butelka została zaprojektowana z użyciem tuszu wrażliwego na temperaturę, który ujawnia ukryte przesłanie po schłodzeniu. Lodowy niebieski ma etykiecie przepada w bieli śniegu. Jedynie ciemniejszy jest sam Johnnie Walker - granatowy.

Smak tej whisky charakteryzuje się nutami wanilii, karmelu, czerwonych jagód i owoców

Po są moim zdaniem najbardziej warte uwagi zimowe whisky. Aż się zimnooo robi patrząc na nie... trzeba się rozgrzać.

~ Briella

Pamiętniki Wampirów

Stefan Salvatore, po latach wraca w rodzinne strony, do miasteczka Mystic Falls, gdzie poznaje Elen w której zakochuje się z wzajemnością. Przybywa brat Stefana - Damon, również wampir. Obaj są zauroczeni Elen, która łudząco podobna jest do kobiety będącej ich wampirzą matką - kobietą, która przemieniła mężczyzn. Serial eksploruje relacje romantyczne i przyjacielskie bohaterów i naturę życia ludzkiego i wampirzej egzystencji.

Serial odnotował potężny oglądalnościowy sukces, w latach swojej emisji pierwszy sezon był najczęściej oglądanym w sieci serialem. Zdobył ponad 3,5 miliona widzów, co na tamte lata - rok 2009/2010 - było wyjątkową liczbą. Wśród widzów przeważającą częścią są kobiety, z wiadomych względów. Przystojne wampiry i romanse w latach 2010 przeżywały swój wielki boom. Zmierzch, Pamiętniki wampirów i inne wampirze produkcje skorzystały na trendzie.

Marka Brother's Bond

Brother's Bond Bourbon to marka bourbon whiskey stworzona w 2021 r. przez Iana Somerhaldera i Paula Wesley'a, znanych ze wspomnianego serialu. Ich celem było stworzenie trunku, który promuje braterstwo i przyjaźń. W końcu tyle czasu spędzili na planie grając braci, również połączyła ich pasja do bourbonu. 

Brother's Bond Bourbon jest produkowany z mieszanki czterech zbóż: 65% kukurydzy, 22% żyta, 13% pszenicy i jęczmienia. Bourbon dojrzewa przez co najmniej cztery lata w beczkach o czwartym stopniu wypalenia, co nadaje mu bogaty i złożony smak. Chłopakom zależało na stworzeniu jakościowego trunku w stosunku do ceny. W wywiadach wiele razy podkreślali, że nie zależy im przede wszystkim na zysku z whiskey i popularności lecz jakości bourbonu.

W kolekcji marki na razie znajduje się 5 edycji:

- Straight Bourbon Whiskey

- Cash Strenght Straight Bourbon

- Ameican Blended Rye Whiskey

- Regenerative Grain Straight Bourbon

- Bottled-In-Bond Straight Bourbon.

Najpopularniejszą, flagową butelką Brother's  Bond jest Straight Bourbon Whiskey

Brother's Bond w UE i UK

Od niedawna wiemy, że marka wkracza do Europy. Na ten moment z oficjalnej strony Brother's Bond można zamówić whiskey do większości krajów Europejskich, między innymi: Austrii, Belgii, Niemiec czy Francji. Nie widziałam na liście Polski, jest to jednak kwestia czasu gdy będzie można zamówić do nas ich alkohole. Na różnych polskich stronach sprzedających trunki pojawiają się powoli whiskey Brother's Bond. Ceny są czasem zawyżone, również ze względu na obowiązkowe cło jakie trzeba zapłacić za sprowadzenie z USA. W przeliczeniu z dolarów lub euro na oficjalnej stronie można je kupić za 160 zł.

Jack Daniel's kalendarz świąteczny

Cena: powyżej 250 do nawet 500 zł.

Kalendarz Jacka Daniel'sa jest już pełnoprawnym boxem z whiskey. W środku znajduje się 21 miniaturowych buteleczek 50 ml. Wśród nich serie:

- Jack Daniel's Old No. 7 0,

- Jack Daniel's Tennessee Honey,

- Jack Daniel's Tennessee Fire,

- Jack Daniel's Tennessee Rye,

- Jack Daniel's Gentleman Jack ,

- Jack Daniel's Single Barrel,

- oraz kieliszek, brelok i miarkę.

Kalendarz ten jest dobrym pomysłem by zaskoczyć kogo, kto lubi smak amerykańskiej whiskey. Pudełko kalendarza jest przyciągający uwagę, łączy leśny krajobraz wokół destylarni Jack Daniel's i zimowe płatki śniegu - jeden z symboli świąt. Cena oscylująca poniżej 300 zł myślę, że jest adekwatna do zawartości. Miniaturki Jacka Daniel'sa dobrze sprawdzają się jako ozdoba lub część kolekcji. Kalendarz jest dostępny na wielu stronach internetowych i sklepach sprzedających alkohole.

W 24 dookoła świata z whisky Eluxo

Cena: 355 zł.

Eluxo już wcześniej wypuszczał kalendarze adwentowe z whisky a ten, który przedstawię jest najnowszym i obecnie dostępny. Zielony, luksusowo wyglądający kalendarz prezentuje się porządnie. W środku znajdziemy 24 różne miniaturki whisky, z różnych marek. Odkrywanie kolejnych sampli niczym podróżnik, bo whisky jakie znajdziemy są różnych zakątków świata. Na liście znajdują się znane i lubiane marki oraz takie mniej znane. Buteleczki zamiast etykiety marki whisky mają numerki, by zabawa z odkrywaniem kolejnych była jeszcze lepsza.

Ten kalendarz znajdziesz między innymi na stronie producenta.

Jeśli chodzi o polski rynek kalendarzy z whisky nie znalazłam ich więcej, najwyraźniej ten produkt dopiero wkracza na nasz rynek. Sporo boxów znaleźć można na stronach międzynarodowych lub zagranicznych. Z tymi drugimi jest o tyle kłopot, że często wysyłka kosztuje dużo i zależnie skąd się zamawia doliczany jest podatek. Sprowadzając kalendarz z UK przykładowo możemy zapłacić 80 funtów za cło i dostawę. Nie inwestowałabym tyle, prawdopodobnie w przyszłym roku dostęp do tych kalendarzy będzie łatwiejszy. Te zagraniczne również zasługują na uwagę.

Calendrier Evenement Whisky

Cena: ok. 80 zł.

To jest wyjątkowy kalendarz w tym zestawieniu, gdyż nie posiada stricte whisky ani żadnych czekoladek o smaku szkockiej. 25 okienek skrywa 25 ciekawostek i rzeczy o whisky, o których być może nie miałeś pojęcia. Kalendarz jest skierowany do dorosłych, którzy lubią raczyć się whisky. Uniwersalny, 25 okienek można otwierać po jednym codziennie lub na raz. Calendrier Evenement to francuska marka tworząca przeróżne kalendarze nie tylko adwentowe, ale na urodziny, rocznice i wiele innych okazji. Również omawiany kalendarz może być dobrą opcją nie tylko na okres oczekiwania do świąt. Prezent dobry dla kogoś kto wkracza w świat whisky lub nie jest chodzącą wikpedią od trunku, bo nie wiemy jakie ciekawostki można znaleźć w tym kalendarzu i czy osoba rozeznana w temacie nie będzie wiedzieć wszystkiego.

Kalendarz można kupić na stronie Calendrier Evenement lub na Amazonie. Jedyny mocny minus to to, że jest on po francusku, trzeba tłumaczyć. Mimo wszystko pomysł jest warty wspomnienia.

Whisky Flavour Kalendarz Adwentowy

Cena: 690 euro (ok 3 tyś zł.)

Opcja dla tych, którzy mogą wydać trochę więcej pieniędzy na kalendarz adwentowy.  No ... znacznie więcej. Whiskyflavour stworzyło designerski kartonowy kalendarz mający wyglądać na drewniany. W kształcie przypominającym bombkę, w której środku wydrążone są dziurki a w nich sampli 20 whisky. Oprócz sampli do kalendarza dołączone są:

- 2 szklanki Glencairn Glass,

- 2 korkowe podkładki,

- 6 kostek marmurowych do whisky,

- czekolada Chocisky z czipsami,

- 5 czekoladek z whisky Anthon Berg

Na minus WhiskyFlavour nie udostępniła listy whisky jakie znajdują się w kalendarzu, co jest słabe ze względu na cenę. Kalendarz dostępny jest na stronie WhiskyFlavour.

Drinks By The Dram Old & Rare Whisky

Cena: 1000 funtów (ok. 5200 zł)

Ten brytyjski kalendarz emanujący luksusem, skrywa w sobie 24 rzadkich odmian whisky oraz ozdobny kieliszek Glencarin. Sample są opisane i starannie wykonane, niektóre z whisky, które można znaleźć w tym kalendarzu ma wartość 1300$. Producent chwali się, że część alkoholi ukrytych w boxie jest starszych od piosenki All I want for Christmas is You - która ujrzała światło dzienne w 1994 roku. Między innymi takie oto whisky znajdują się w nim:

- Talisker 25 letni,

- Bushmills Rum Cask z 1997 roku,

- Glenfiddich 30-letni.

Kalendarz znajdziesz między innymi na stronie Drinks by the dram.

Japońskie whisky Master of Malt

Cena: ok 250 funtów (1300 zł)

Tym razem kalendarz adwentowy posiada 25 różnych sampli whisky japońskiej. W przeciwieństwie do kalendarzy wyżej tu mamy do czynienia nie z jedną marką bursztynowego trunku, a konkretnym krajem - Japonią. Japońskie whisky - w tym z marki Kaiyo, Mars i Hakushu. Jest to opcja atrakcyjna dla preferujących azjatycką odmianę alkoholu. W środku znajduje się również 21 letnia Yamazakura dla kolekcjonerów starszych whisky. Ten japoński kalendarz co roku zmienia swoje wnętrze i design.

Do kupienia na stronie Master of Malt i innych z kalendarzami.

Hotel Flaviar whiskey 2024 kalendarz

Cena: 200 euro (ok.850 zł) + 20 euro podatku

Szczerze mówiąc ten kalendarz zachwycił mnie i mój estetyczny gust - pudełko jest wystylizowane na bordową walizkę podróżną ze złotymi zdobieniami. Na samym środku w złotych ozdobnych drzwiach widać zdjęcie górskiego krajobrazu z hotelem na środku. Kalendarz kryje 24 sample wyglądem przypominające pipetki i dziennik do zapisywania detali. Ponadto w środku są dwa kolekcjonerskie kieliszki Glencarin. Whiskey pochodzą z USA i Meksyku.

Kalendarz dostępny jest na stronie producenta.

The Whisky Advent Calendar Premium Edition

Cena: 250 funtów (ok 1300 zł)

Ten kalendarz jak sama nazwa wskazuje jest wersją premium - znajdują się w nim 24 najlepsze i najpopularniejsze whisky cenionych marek. Wygląd kalendarza również kojarzy się z luksusem, poprzez kolory złota i błękitu oraz geometryczne wzory. Skrywa w sobie takie marki jak:

- Singleton,

- Johnnie Walker Blue Label,

- Glenfiddich,

- Bushmills i inne.

Większość z perełek w kalendarzu ma bardzo dobry wiek od 15 do nawet 23 lat. To co znajduje się w środku jest w porządku do ceny.

Kalendarz znalazłam na stronie Drinks by the Dram.

Mi osobiście najbardziej do gustu przypadł kalendarz w 24 dni dookoła świata z whisky ze względu na ciekawą grę słów i nawiązanie do podróży w których poznajemy whisky. Wszystkie z nich są interesujące i będą fajnym pomysłem na prezent dla kogoś lub dla siebie.

~ Briella

Johnnie Walker w nowej odsłonie tej serii jest wyjątkowo pomysłowo ozdobiona. Zielona etykieta, na której tradycyjnie elegancki mężczyzna w płaszczu, z laską i kapeluszem nosi zielony dres - taki sam w jaki ubrani są bohaterowie Squid Game. Zielony Johnnie Walker nie nosi kapelusza, a dumnie ukazuje bujną czuprynę podobną do tej, którą ma główny bohater serialu. W ręce ma swoją nieodłączną laskę.

W miejscu nazwy serii widnieje numer, losowy od 001 do 456, bo właśnie tylu było graczy na samym początku gry. Ciekawy sposób nawiązania do fabuły produkcji mający równocześnie inny atut: można wybrać sobie numer, który nam odpowiada.

Jeśli jesteś osobą, która nie wie o czym jest serial i nie oglądała go, postaram się przedstawić krótko fabułę.

Spłukany Gi-hun ze sporymi długami dostaje propozycję udziału w intrygującej i sekretnej grze, w której nagrodą jest 25,6 miliarda wonów południowokoreańskich. Grze przypominającej zabawę małych koreańskich dzieci w przedszkolu. Różnica jest taka, że w tej grze traci się życie naprawdę. Jeden, nawet drobny błąd może kosztować graczy życie. Z drugiej strony wygrana jest bardzo wysoka i kusi zadłużonych ludzi w kryzysie.

Serial przyjął się stosunkowo dobrze, w ciągu miesiąca od premiery był w topce najczęściej oglądanych produkcji Netflixa. Serial o śmiercionośnej grze wyjątkowo dobrze oglądało się w binge-watchingu (oglądaniu wielu odcinków pod rząd) idealnie odwracał uwagę od stresów codzienności.

Mnie osobiście serial oglądało się na tamtą chwilę w porządku, wręcz byłam maksymalnie pochłonięta przez Squid Game. Próbowałam rozwikłać zagadki razem z bohaterami, zastanawiałam się kto wygra i przeżyje. Z perspektywy czasu jednak nie wspominam serialu, nie wracam do niego myślami, z tego moja ocena serialu jest niższa bo najlepsze produkcje zostają w głowie i powracam do nich.

Squid Game stało się kontrowersyjną produkcją nie tylko ze względu na brutalne sceny ociekające krwią. Na fali popularności serialu dzieciaki z całego świata zaczęły się bawić we własną wersję gry w kalmara. Nie była to tradycyjna dziecięca gra, ale nowa zabawa była pełna przemocy, bicia i rozlewu krwi. Zdarzyły się wypadki w których dzieci odniosły poważne obrażenia. W internecie i mediach zadrżało, jak to dzieciaki mogą oglądać tego typu seriale i dorośli nie reagują. Dyskusja była tak szeroka, że powstanie drugiego sezonu produkcji mogło nie dojść do skutku.

Stało się inaczej, bo w grudniu 2024 roku doczekamy się 2 części opowiadającej o dalszym losie Gi-huna.

Właśnie z tej okazji wyszła butelka  Black Label Squid Game. Jak przy każdej tego typu inicjatywie współpraca marki whisky w promocji jakiejś produkcji jest idealnym posunięciem marketingowym dla obu stron. Johnnie Walker promuje Squid Game, a fani serialu Netflixa zazwyczaj nie pijący whisky mają szansę jej spróbować, być może polubić się. Równocześnie kolekcjonerzy mają kolejną butelkę w wyjątkowym designie i z nawiązaniem popkulturowym do zaopatrzenia się w nią.

Black Label Squid Game ma nuty smakowe dymne i równocześnie z domieszką wanilii oraz owoców. Można wyczuć pikantne akcenty. Ta whisky również nadaje się do drinków. Cenowo jest ze średniej półki, obecnie można ją zakupić za ok. 120 zł.

~ Briella

Większość tych mrocznych i przyprawiających o dreszcze opowieści z whisky o duchach, zmorach jest ściśle związana z destylarniami. Szkocja jako ojczyzna bursztynowego trunku posiada dużą część destylarni o których będzie mowa. Kraj jest też kojarzony z obszerną mitologią nawiedzonych miejsc i zjaw. Żadne więc miejsce na świecie nie jest lepsze do zamieszkania przez duchy głodne whisky.

 Highland Park

Gorzelnia Highland Park została założona w 1798 roku w rejonie Kikwall przez kaznodzieję Magnusa Eunsona, jednak jej historia zaczęła się jakiś czas wcześniej. Magnus który za dnia był przykładnym duchownym w mrokach nocy skrywał sekret. Był rzeźnikiem... owszem był, ale na tym jego tajemnice się nie kończą. Przez lata zajmował się przemytnictwem i nielegalną produkcją trunku. Dowcipny swoje zapasy miał trzymać za amboną. Niestety jego biznes został odkryty, przyłapano go na destylacji. Legendy głoszą, że ludzie, którzy go nakryli pozbawili życia Eunsona. Jego duch ma nawiedzać okolice destylarni po dziś dzień.  Highland Park by uczcić cześć naczelnego ducha destylarni (i być może pozbyć się go raz na zawsze) stworzyło edycję whisky Magnus.

Bezgłowy Jeździec z Bowmore

Pewnego razu rolnik Lachnan Ban wracał w fatalną burzę do swego domu, gdy nagle spostrzega jakiegoś jeźdźca oddalającego się z domu. Przeciera oczy ze zdziwienia bo jeździec pozbawiony był głowy. Zaskoczony tym widokiem myśli, pewnie słońce mu przyświeciło, ale na wszelki wypadek biegnie do domostwa by nerwy ukoić odrobiną whisky Bowmore. Zdziwił się jeszcze bardziej gdy butelka, wcześniej przez niego ledwo otworzona jest pusta. Rzucił tę butelkę do ognia. Legenda głosi, że każdy kto rozpoczyna Bowmore powinien wrzucić do ognia korek by uniknąć spotkania z Bezgłowym Jeźdźcem. Postać jest kimś w rodzaju patrona marki strzegącego jej tajemnic...

Glen Moray i Elgin

Destylarnia Glen Moray jest położona w jednym z najbardziej paranormalnych miejsc Szkocji - mieście Elgin. Miasteczko uznawane jest za nawiedzone, słyszy się tam o wielu nadnaturalnych zjawiskach. Jest ich tak dużo, że biura podróży organizują wycieczki śladami z duchami. Nic dziwnego, że największa destylarnia tego regionu też narażona jest na podejrzane zjawiska.

Katedra Elgin nawiedzana jest przez całą masę duchów, może ze względu na to, że sąsiaduje z nią stary cmentarz. Zagubione dusze muszą mieć przecież gdzie się udać i mieć skąd obserwować żywych. Na samym cmentarzu podobno dochodziło do rabunków zwłok. Natomiast lokalny pub Thunderton House  od lat nawiedzany jest przez zjawę Bonnie Prince Charlie (Karol Edward Stuart), który upodobał sobie ten budynek do rozrabiania. Duch ma zrzucać butelki alkoholu z baru i w piwnicach. Destylarnia Glen Moray została zbudowana w pobliżu lokalizacji średniowiecznego cmentarza w Elgin, podczas prac budowlanych znaleziono kilka ludzkich czaszek. Później pracownicy destylarni wielokrotnie obserwowali dziwne i niepokojące zjawiska wewnątrz.

Dwa duchy Jury

Na wyspie Jura mieści się pewna destylarnia. Jej historia sięga XVIII wieku. Zarządca tamtejszych ziem Archibald Campbell zakazał zakazał destylacji whisky na wyspie. Lata później Campbell musiał się porządnie zdziwić gdy ze spokojnego snu wyrwała go zjawa jakiejś strasznej staruszki o upiornym wyglądzie. Duch unosił się nad łóżkiem zarządcy, miał nakazać mężczyźnie by odwrócił zakaz destylacji. Campbell wziął sobie do serca słowa ducha i już w 1810 roku otworzył destylarnię w jaskini, która uprzednio była kryjówką dla przemytnika alkoholu. Upiór kobiety nie ukazał się więcej, ale na wszelki wypadek zostawiono butelkę 16 letniej whisky w owej jaskini.

Jura ma jeszcze jednego ducha, tym razem przyjaznego ludziom. Ekipa polująca na duchy w 2010 roku wybrała się do Jury i z pomocą kociego pracownika destylarnii - Elvisa zarejestrowali obecność ducha kobiety nazywanej Elizabeth Quinn. Zjawa ma wręcz zabiegać o dobro dzieci, które znalazły się w gorzelni przy okazji zwiedzania. Starsi pracownicy Jury wspominają, że na wyspie kiedyś mieszkała nauczycielka o imieniu Elizabeth. Czy to duch owej nauczycielki?

Buffalo Trace

Żeby nie było, że wszystkie duchy mieszkają w Szkocji przenieśmy się na amerykańskie podwórko. Buffalo Trace to destylarnia whiskey w stanie Kentucky. W Buffalo dochodziło do wielu paranormalnych zdarzeń, aż zainteresowała się nimi grupa Ghost Hunters, mieli oni zidentyfikować aż 27 paranormalnych manifestacji w trakcie swojego dochodzenia. Destylarnia uznała, że zacznie organizować wycieczki wycieczki po budynku śladami duchów zaczynającą się od Magazynu C, gdzie miało miejsce nietypowe zdarzenie. Pracownicy tegoż magazynu pewnego dnia pracy usłyszeli głośne: Wyjdź! Ostrzeżenie wydawało się dochodzić znikąd, lecz pracownicy słusznie posłuchali głosu uciekając z budynku, który zaraz za nimi się zawalił.

W Stony Point Manison, budynku destylarni zbudowanym w pierwszej połowie XX w., który przez Ghost Hunters został określony jako najbardziej nawiedzone miejsce w całym kompleksie dzieje się najwięcej upiornych zdarzeń. Słychać kroki gdy nikogo pozornie nie ma, śmiechy znikąd i przerażające upiorne uderzenia zimna na skórze ludzi będących w destylarni. Czasem słychać śpiew przypominający nucenie kobiety, która pracowała jako gospodyni u właściciela Manison.

Czworonożny duch z Tomatin

Dla odmiany w Inverness-shire nie straszy żadna ludzka zjawa. Tomatin ma wyjątkowego strasznego lokatora, którym jest duch dużego psa zamieszkującego las sąsiadujący z destylarnia. Czarny duży pies ( przypominający mi Łapę z Harry'ego Pottera) według lokalnych mieszkańców duch-pies może być w rzeczywistości ostatnim wilkiem zabitym na terenie Szkocji. Duch Tomatin śledzi osoby, które obierze za cel zanim rozpłynie się w niebieską mgłę. Destylarnia chcąc udobruchać ducha wypuściła whisky C-Bugan.

Mam nadzieję, że te straszne historie pobudziły Twoją wyobraźnie i wprowadziły cię w klimat Halloween. Te opowieści brzmią idealnie opowiadane w zimny wieczór nad ogniskiem. I do raczenia się dobrym bursztynowym trunkiem. Whiskey, która najbardziej kojarzy się z klimatem mrocznych opowieści jest z pewnością Sexton, irlandzki trunek, trzykrotnie destylowany. Jest to whiskey, jedna z niewielu, stworzona przez kobietę. Nazwa nawiązuje do łacińskiego: sacristanus czyli zakonnik. A cóż w niej halloweenowego? Sześciokątna ciemna butelka przyozdobiona jest logiem kościotrupa w kapeluszu. Marka swój marketing w dużej mierze opiera na nawiązaniach do śmierci i szkieletów. To idealna whiskey do dopełnienia mrocznego klimatu jesieni.

~ Briella

Whisky jest znana od wieków, najbardziej wśród krajów anglosaskich. Bursztynowy alkohol towarzyszył wojną, kolonializmowi i wszelkim zmianą kulturalno-społecznym na świecie w różnych miejscach. Jasne jest w tym wypadku jest, że whisky zyskała znaczenia i konteksty w kulturze, i to nie jedną. A więc, jaka jest ta symbolika whisky w filmach?

Kulturowe dziedzictwo i tradycja

Trunek pochodzi ze Szkocji, więc whisky i ten kraj są ze sobą kojarzone. Wielka Brytania również korzysta z tych skojarzeń ze względu na to, że oba kraje są ze sobą  związane należą do Zjednoczonego Królestwa. Produkcje, których akcja rozgrywa się w Szkocji zazwyczaj są wyprodukowane przez brytyjskie studia. Można uogólniając powiedzieć, że kraje Zjednoczonego Królestwa mają podobną tradycję picia whisky. Tak też ukazane jest to w filmach. Wspomniany już przeze mnie film The Angel's Share brytyjskiej produkcji o pewnym kryminaliście, który odkrywa w sobie talent do rozpoznawania różnych gatunków whisky. Film o whisky i z whisky praktycznie jako głównej bohaterki obok Robbiego.

Serialem, który kipi szkocką whisky jest Outlander - Claire podróżuje pomiędzy XX i XVIII wieczną Szkocją i Wielką Brytanią. Kobieta obojętnie w którym czasie jest gdy potrzebuje odreagować raczy się szklanką czystej whisky. Ku oburzeniu mężczyzn z XVIII wieku (jak to kobieta może pić whisky?!) - jest to pokazanie brytyjskości kobiety i jej pozycji równej mężczyznom.

Status społeczny

Whisky jest niezmiennie kojarzona z luksusem, prestiżem społecznym. Zazwyczaj postacie z z wyższych klas społecznych, bogaci, przywódcy nie piją wódki czy piwa,

a whisky. Szkocka poprzez różnorodność gatunków i rodzajów jest postrzegana jako dobro luksusowe i alkohol z wyższej półki przeznaczony dla tych żyjących w luksusie (jakkolwiek definiowanym). James Bond grany przez Daniela Craiga gustuje w Macallanie, ekskluzywnym whisky kultowej marki.

W Wielkim Gatsbym ten trunek jest obecny na każdej z pamiętnych imprez i spotkań urządzanych przez Gatsby'ego i nie tylko. Tragiczna historia nieszczęśliwej miłości i dążenia do spełnienia amerykańskiego snu okraszona jest dolarami i szklankami whisky. Dla mnie osobiście obraz ukazany w adaptacji powieści Fitzgeralda jest kwintesencją symboliki whisky w popkulturze.

Siła i "męskość"

Tradycyjnie whisky była kojarzona z męskością i siłą. W klasycznych westernach whisky jest napojem twardzieli. Clint Eastwood w Unforgive pije whiskey, co podkreśla jego surowość i męskość. Również w serialu Deadwood whisky symbolizuje brutalność i męską siłę w surowym świecie Dzikiego Zachodu. 

Whisky w tych kontekstach nie tylko napojem, ale manifestem charakteru. Popularne Peaky Blinders, towarzysząca Tommy'emu Shelby whisky jest stałą i jedyną kobietą towarzyszącą mu bezustannie w jego gangsterskim życiu. Serialowy Lucyfer radził sobie ze swymi nie do końca ludzkimi problemami pijąc whisky (a upadły anioł miał pecha bo nie mógł się upić) w swoim klubie.

Świat whisky przede wszystkim jest tworzony dla i przez mężczyzn. Dopiero od niedawna w popkulturze pojawiają się kobiety raczące się whisky coraz bardziej otwierając ten rynek damą.

Samotność i degeneracja

Whisky może również symbolizować autodestrukcję i upadek. Nadmierne picie whisky przez postać ukazuje często jakiś kryzys i problemy alkoholowe.

Takie klasyki jak Lśnienie, gdzie picie przy barze kończy się dość spektakularnie. Samotność i egzystencjalny ból bohaterów jest manifestowany przez butelkę szkockiej.

Mad Man, Don swoją sytuację życiową analizuje w towarzystwie szklanki z alkoholem.

Whisky nie jest tylko środkiem do upojenia i zapomnienia o świecie z jego wszystkimi problemami. Może ukazywać różne stany psychiczne i pozycje bohaterów.Te przedstawione w zestawieniu są ogólne, a każdy film czy serial może inaczej użyć jej w swojej wizji.

~ Briella

Rozbudowaną symbolikę koloru morza przedstawiłam już wcześniej, nie będę się więc powtarzać. Myślę, że każdy z nas podświadomie ma podobne te podstawowe skojarzenia z niebieskim. Przejdźmy do zestawienia.

Chivas Regal Extra 13 yo., Chivas Regal 18 yo., Chivas Royal Salute

Marka, która swoją najbardziej rozpoznawalną i klasyczną serię zachowuje w złoto-czerwonych barwach, ma parę butelek niebieskich. Chivas Regal to jedna z najbardziej znanych marek szkockiej whisky typu blended. Historia marki zaczyna się w 1801 roku,gdy to bracia James i John Chivas założyli firmę w Aberdeen w regionie Highlands. Obecnie whisky spod szyldu Chivas jest ceniona za swój wyjątkowy elegancki design butelek i dobrą renomę.

Pierwsza Regal Extra Rye Cask 13 letnia jest wyjątkowa w swoim rodzaju, destylat jest starzony w beczkach po amerykańskiej żytniej whiskey co w dużym stopniu ma wpływ
na jej walory smakowe. Jeśli chodzi o etykietę klasyczna butelka jest przyozdobiona herbem z nazwą whisky w kolorze niebieskim i strukturą rybiej łuski. Pod spodem widnieje oznaczenie wieku - 13 w  systemie rzymskim oraz arabskim (tak na wypadek gdyby ktoś nie znał któregoś). Akcenty czerwone w połączeniu z niebieskim oraz napisem
w białym kolorze mają kojarzyć się z barwami flagi amerykańskiej. Jest to nawiązanie do pochodzenia beczek w których dojrzewał trunek.

Regal 18, laureat wielu nagród w konkursach jest blendem dokładnie wyselekcjonowanych whisky słodowych wybranych przez markę. Tę whisky ponoć wyróżnia wyrazista nuta czekolady w smaku równocześnie znana jest z delikatności. Tym razem to tuba jest niebieska - prosta nie licząc loga Chivas Regal - złocistego herbu. Na tubie poza oznaczeniem wieku jest autograf Colina Scotta kuparza firmy. Na etykiecie natomiast widnieje złote logo w oprawie niebieskiej.

Trzecim niebieskim zawodnikiem spod sztandaru Chivas jest luksusowy Royal Salute 21, 21 letni. Edycja Royal Salute stworzona była z okazji koronacji królowej Elżbiety II. Nazwa whisky pochodzi od 21 salw armatnich wystrzelonych w dzień koronacji królowej. W smaku jest delikatna i wyniosła równocześnie. Z wyglądu butelka nie odstaje od smaku gdyż porcelanowa butelka jest w całości w kolorze królewskiego granatu przypominające kryształy umieszczone w koronie. W butelce wyżłobione są symbole władzy: korona na której oparta jest lwia głowa, wokół których są dwie dymiące się armaty. Tuba również zabarwiona jest kolorem ciemnego niebieskiego. Elegancka przyozdobiona złotym prostym wzorem.

Glen Morey

W tym przypadku każda poszczególna butelka whisky firmy Glen Morey ma niebieski kolor etykiety. Niebieski kolor jest bardzo kojarzony z tą marką.

Jeśli chodzi o historię Glen Morey narodził się w Speyside w Szkocji pod koniec XIX wieku po przekształceniu z browaru Elgin West. Whisky z destylarni Glen Morey znane jest z podwójnej destylacji.

Glen Moray wykorzystuje niebieski kolor w swojej identyfikacji wizualnej, szczególnie na etykietach swoich edycji. Niebieski kolor jest używany, aby podkreślić spokój
i profesjonalizm marki. Butelka w kolorze niebieskim połączona z eleganckim designem wywołuje skojarzenia z ekskluzywnością. Wszystkie tuby są w części koloru przygaszonego ciemnego niebieskiego, również wywołując podobne odczucia.

Highland Park 16 yo. Wings of the Eagle

Whisky ta jest, zaskakujące, niebieska. 16 letni destylat dojrzewał na wyspach Szkocji, suszony nad dymem torfowym co nadało Wings bardzo unikalny i charakterystyczny dymny, ostry posmak. Whisky destylowana jest w beczkach po sherry, liczy sobie 44%.

Niebieski podkreśla wyniosłość i elegancję z jaką ma się kojarzyć Wings. Marka kładzie nacisk na nawiązania do kultury nordyckiej stąd polujący orzeł na butelce. Błękit tej serii wpisuje się w założenie marki jako kolor wikingów.

Dalmore 18 yo. Single Malt

Dalmore to szkocka pochodząca z północnej części kraju znad brzegu co można wyczuć w smaku whisky. Wyjątkowością Dalmore 18 jest sposób jej starzenia: najpierw 14 lat dojrzewa w środku drewna dębu amerykańskiego, następnie kolejne 4 w beczkach po sherry.

Warto wspomnieć o historii związanej z logo Dalmore - jelenia głowa z porożem - nawiązuje ono do legendy dotyczącej szkockiego rodu Mackenzie, którego jeden z członków uratował króla Szkocji Aleksandra III.

18 oprócz klasycznego srebrnego jelenia ma etykietę w kolorach srebra i błękitu. Tuba w której trzymany jest alkohol jest cała niebieska z małymi srebrnymi akcentami.

To wszystkie niebieskie whisky jakie mam dziś dla Ciebie. Daj znać komentarzem czy takie zestawienia są dla Ciebie ciekawe.

~ Briella

Debiutująca w połowie 2023 roku True Music Icons, ze swoją pierwszą odsłoną poświęconą rockowemu zespołowi AC/DC, jest swoistym hołdem marki Ballantine's dla klasyki muzyki. Marka reklamuje tę serię jako argument do połączenia świata muzyki ze światem degustatorów whisky. Nie ważne czy jest się stałym koneserem bursztynowego trunku, czy zaczyna się dopiero swoją podróż w świecie whisky, każdy słucha muzyki i to łączy ludzi. True Music Icons jest dla każdego, kto ceni sobie dobrą muzykę i smak szkockiej.

Ballantine's Fines AC/DC na centralnym punkcie etykiety ma kultowy symbol zespołu - czerwoną błyskawicę na surowym tle złożonym z kabli (prawdopodobnie od systemu nagłaśniającego). Nad błyskawicą jest pełne logo AC/DC. Surowy wygląd butelki współgra z estetyką rockowego zespołu. Jeśli chodzi o gatunek whisky jest to klasyczna blended whisky, bez określonego wieku.

Ciekawostka, na podstawie omawianej edycji trunku marka proponuje nową wersję popularnego drinku Kentucky Mule, noszącego nazwę: Dark and Thunderstruck. Koktajl oprócz Fines AC/DC ma w składzie piwo imbirowe, sok z limonki oraz dużą ilość lodu. Myślę, że to coś wartego spróbowania.  Cena butelki jest całkiem przystępna ok. 90 zł.

Zeszłoroczna premiera przyniosła również Fines Queen. Uhonorowanie zespołu i Freddiego Mercury'ego. Na butelce jest logo zaprojektowane przez muzyka do promowania  Gratest Hits II. Ballantine's w tym przypadku proponuje drink The Gaga.

Tegoroczna druga edycja True Music Icons została zapowiedziana z niespodzianką, gdyż w 2024 roku spod szyldu Ballantine's True Music Icons wyszły aż dwie butelki kolekcjonerskie. Jedna z nich to hołd dla najbardziej rozpoznawalnego okularnika sceny muzycznej, członka kultowych The Beatles - Johnna Lennona. Brytyjczyk był jednym z założycieli zespołu, który miał ogromny wpływ na angielską (i światową) muzykę rockową. Obecnie jest najbardziej rozpoznawalnym członkiem The Beatles dzięki muzycznemu talentowi, ze względu na charakterystyczny image z okrągłymi okularami, ale też ze względu na swoją tragiczną śmierć. Lennon był ważnym głosem dla środowiska hipisów, sam mocno opowiadał się za pokojem na świecie. Stąd pacyfa wpisana w nazwisko Lennona na etykiecie tej whisky. Etykietę zdobi też prosta rysunkowa podobizna muzyka, wyjątkowo urocza. Również dla tej edycji powstał drink, nawet dwa: The NYC i The Dreamer.

Druga whisky tegorocznej edycji jest poświęcona Eltonowi Johnowi. Muzyk rozpoczynający swoją karierę w zespole, Bluesology wraz z kolegami ze szkoły muzycznej. Grał w nim na pianinie, lata później zajął się solową karierą. Wtedy jego kariera osiągnęła zawrotne tępo. W tym roku dołączył do grona artystów z tak zwanym EGOT - zdobył statuetki na każdej z wielkich gal (Emmy, Grammy, Oscar oraz Tony). Swoją sztuką wywarł ogromny wpływ na scenę muzyczną, z pewnością większość osób kojarzy samą postać Eltona tak samo mocno jak jego muzykę.
Inspiracją do stworzenia whisky Fines X Elton John był występ z 1975 roku na stadionie Dodgersów, również niebieskie logo na etykiecie z neonowym E jest nawiązaniem do albumu Diamonds. Tutaj również Ballantine's przygotował dwa drinki zainspirowane muzyką artysty. Tiny Twister oraz The Snowman.

Seria True Music Icons jest wyrazem docenienia wybitnych artystów muzycznych, którzy wpisali się w jej historię w znaczący sposób. Równocześnie to dobra strategia marketingowa dla Ballantine's, która na pewno przynosi wiele zysku i nowych konsumentów marki. Myślę, że warto w swojej kolekcji mieć te butelki, zważywszy na to,że są w edycji limitowanej. Obecnie można je kupić za trochę poniżej 100 zł, być może z czasem ich wartość wzrośnie.

~ Briella

Te dwa odrębne zjawiska zainspirowały markę Johnnie Walker do stworzenia nowoczesnej i innowacyjnej butelki Blue Label Ultra zaprezentowanej po raz pierwszy na London Design Festival 2024, która jest w tym momencie najlżejszą butelką szklaną whisky - waży tylko 180 gramów nie licząc korka. Dla porównania klasyczne kwadratowe butelki Blue Label ważą 850 gram. Producent zaznacza, że butelka jest wykonana tylko ze szkła bez innych dodatków, co zmniejsza wytwarzanie dwutlenku węgla.

Butelka Blue Label Ultra jest pierwszym w historii marki zerwaniem z kwadratowym designem nie zmienionym od 1860 roku, gdy Alexander Walker - założyciel marki, zaprojektował klasyczny wygląd butelki Johnnie'go Walkera. Ultra ma kształt półokrągły, na kształt łezki . Ze względu na ten kształt nie może stać samodzielnie, więc butelka osadzona jest w klatce z drewna bambusowego. Jest to próba zwrócenia się ku przyszłości i industrializmowi w luksusowym wydaniu. Seria Blue Label ( o której trochę napisałam w poście tydzień temu Blue whisky) jest kultowym cyklem ekskluzywnych whisky w każdym roku wzbogacana o nową butelkę.

Ultra, jak już wspomniałam ma najlżejszą butelkę whisky o pojemności 0,7 l. wyprodukowaną dzięki nowej technologii obróbki szkła. Po 5 latach prób i eksperymentów udało się uzyskać tą minimalną grubość i nietypowy kształt. Obecnie nie ma możliwości by ta technika obróbki była używana w masowej produkcji, być może na przestrzeni najbliższych lat się to zmieni.

Blue Label Ultra zadebiutuje dla konsumentów w 2025 roku edycja będzie posiadała tylko 888 egzemplarzy, oczywiście numerowanych. Sama szkocka to blend mający mieć aż 55% alkoholu, a destylaty pozyskano z destylarni własności Diageo, między innymi z Oban czy Royal Rochnagar. Nie ma opisanej deklaracji wieku, lecz seria Blue Label jest znana z wiekowych trunków. Wśród określanych nut smakowych są: wanilia, jagody, toffi i drewno. Mówi się, że cenowo butelka ma kosztować około 1000 funtów.

Wkraczamy coraz pewniej w przyszłość współpracując z technologią, sztuczną inteligencją przy coraz większej świadomości. Blue Label Ultra jest moim zdaniem rodzajem deklaracji marki Johnnie Walker i Diageo, że nie tylko zysk jest istotny w branży, ekologia tam ma również swoje miejsce.

~ Briella

Niebieski jest kolorem nieba i morza. Kojarzy się ze spokojem, zaufaniem. W kulturze kojarzony jest z duchowością i boskością.
W języku angielskim istnieje powiedzenie feeling blue - być smutnym, dla zachodu ten kolor również może symbolizować melancholię, smutek. Inaczej w krajach wschodnich błękit jest utożsamiany z nieśmiertelnością, spokojem i ochroną.

Gdy już znasz symbolikę niebieskiego przedstawię Ci kilka propozycji whisky, które mają trochę (lub więcej) wspólnego z owym kolorem.

Singleton

Niemal każda butelka tej marki ma w sobie kolor niebieski. Logo marki to ryba - złoty łosoś (zazwyczaj) na zielono-niebieskim tle automatycznie kojarzącym się z morzem. Nazwa marki Singleton nawiązuje do starodawnego określenia beczek single malt bardzo dobrej jakości. Powstała w 2006 marka korzysta z trzech różnych destylarni Dufftown, Glen Ord oraz Glendullan kolejno dla Europy, Azji i Ameryki. Marka wydała kilka różnych serii, a każda z nich opatrzona jest niebieskim na butelce i tubie. Najpopularniejszą whisky z ich repertuaru jest Singleton 12 letni z destylarni Dufftown, a jakże, posiada niebieską etykietę wraz z tubą.

Grant's Signature

Jest to prawdopodobnie jedna z popularniejszej marek goszczących na imprezach w Polsce. Destylarnia Grant's należy również do grona najstarszych rodzinnych destylarni w Szkocji. Seria Signature powstała w odpowiedzi na zapotrzebowanie rynku na delikatne i przystępne w smaku whisky. Jest dostępna w stosunkowo niskiej cenie i jak na przedział cenowy zbiera dużo pozytywnych opinii. Kolor tuby jest niczym ciemne granatowe niebo chwilę po zachodzie słońca.

Glenfiddich Reserve Cask

Kolejny kandydat na najbardziej niebieską whisky pochodzi od właściciela i twórcy również marki Grand's. Co ciekawe Glenfiddich założony w 1887 roku zadebiutował w Boże Narodzenie tego roku. Nazwa oznacza dolinę jeleni do której kolejnym nawiązaniem jest logo z jeleniem właśnie. W ostatnich latach Glenfiddich, dzięki pomyślnemu marketingowi rozpowszechnił whisky single malt stając się najlepiej sprzedającym się single maltem na całym świecie. Reserve Cask jedna z butelek w serii Cask - będącej manifestacją wpływu gorzelni Solera Vat na trunek. Wszystkie trzy wersje Cask były kierowane na rynek Travel Retail, dopiero póżniej wkroczyły na szerszy rynek. Butelka Reserve Cask ozdobiona jest niebieską pieczęcią z datą założenia marki. Tuba ma ten sam niebieski odcień kojarzący się z kolorem morza zimą.

The Path

Jest ona światowej sławy szkocką whisky stworzoną przez Johanna McDougalla przy pomocy destylatów z różnych miejsc na terenie Szkocji. Jej nazwa nawiązuje do angielskiego słowa path - ścieżka/droga. Również tuba swoim designem nawiązuje do podróżny (może po Szkocji, a może przez życie), jest niebieska a w centralnym punkcie ma krajobraz z jeziorem. W smaku delikatna nadaje się dla smakoszy i tych zaczynających podróż w świecie whisky. Podobno The Path jest smakowana by uczcić rozmaite ważne wydarzenia.

Macallan 12 YO Double Cask

Dojrzewający przez 12 lat w beczkach po sherry single malt Double Cask należy do wielokrotnego rekordzisty Guinnessa na najdroższą whisky - Macallana. Ta whisky w niebieskiej eleganckiej tubie dojrzewa w dwóch rodzajach beczek amerykańskich i europejskich dębów. Intensywna w smaku z wyczuwalnymi nutami cytrusowymi oraz dodatkiem tofi. Jest to obowiązkowa pozycja do posmakowania szczególnie dla tych co lubią mocniejsze w smaku whisky.

Johnnie Walker Blue Label

Szkocki blend 16 najrzadszych whisky na świecie, Blue Label jest to seria luksusowych whisky o wyjątkowym smaku i jakości. Wszystkie butelki whisky z serii są numerowane, a Diageo - właściciel marki Johnnie Walker co roku wypuszcza nową odsłonę Blue Label, które często nawiązują swoim wyglądem do popkultury, wydarzeń na świecie.  Poza nazwą do koloru nawiązują same butelki i kartony - oczywiście niebieskie. Wyjątkowe na rynku whisky jest niebieskie szkło z którego zrobiona jest butelka. Klasyczna odsłona Blue ma ciemne wręcz granatowe pudełko, a etykieta jest w tym samym odcieniu. Ten specyficzny odcień granatu jest obecny w każdej następnej odsłonie Blue Label. Whisky ta jest bogata w smaku z nutami suszonych owoców, czekolady i miodu. Obowiązkowa niebieska pozycja do zakosztowania.

Pokazałam Ci parę niebieskich pozycji na rynku szkockiej, dosłownie garstkę z nich. Sama seria Blue Label doczeka się osobnego wpisu z dokładniejszym omówieniem każdej z butelek. Na teraz to tyle, do następnego!

~ Briella

Conor Mcgregor, były hydraulik z Dublina od swoich nastoletnich lat czynnie interesował się boksem, ćwiczył sporty walki. Zadebiutował wygraną walką z Gary'm Morrisem na Cage of Truth 2 w 2007 roku w rodzinnym mieście. Od tamtego czasu bokser stoczył 29 zawodowych walk, stał się mistrzem Cage Warriors wagi piórkowej i lekkiej, zgarnął Ulitmate Fighting Championship z tej samej kategorii. Conor piąc się po szczeblach kariery w MMA uzbierał wierną grupę fanów i prawie 50 mln obserwujących na Instagramie. Jest zdecydowanie inspirującym i wpływowym sportowcem, a ponad to ma zmysł do interesów.

Marka Proper Twelve, produkującą irlandzką whiskey, założona przez McGregora i debiutująca na alkoholowym rynku 2018 roku bardzo szybko stała się stosunkowo popularną i przystępną cenowo opcją w Irlandii oraz na całym świecie. Nazwa Proper Twelve wybrana przez Conora nawiązuje do dzielnicy Dublina, Crumlin - nazywanej 12 dzielnicą, w której się wychował. Bokser na swoich walkach bardzo często reklamował swój trunek. Cóż jest większym marketingowym strzałem w dziesiątkę niż bokser promujący trunek kierowany głównie do mężczyzn (niestety) ze środka klatki do walk? McGregor nie zrezygnował z okazji do promocji swojej marki podczas gal i walk. W ciągu 10 dni od premiery Proper Twelve sprzedano 200 tyś. butelek. Szczególnie dobrze whiskey pod szyldem wielokrotnie tytułowanego sportowca przyjęła się w USA, gdzie zyski ze sprzedaży są największe. Cz ęść dochodów ze sprzedaży Proper Twelve jest przeznaczana na wspieranie działań służb ratunkowcyh.
Warto wiedzieć, że z początku Proper Twelve miała nosić inną nazwę - Notorius, tak jak pseudonim McGregora, jednak nazwa już była opatentowana.

Proper Twelve to potrójnie destylowany trunek początkowo tworzony w jednej z najstarszych Irlandzkich destylarni - Bushmills. Leżakuje w beczkach po bourbonie stworzonych z dębu amerykańskiego. Whiskey posiada lekkie nuty wanilii i miodu wraz z posmakiem palonego drewna. Jest dobra pita solo jak i w drinkach. Butelka ma dość klasyczny design z logiem tygrysa w koronie. 

W 2021 roku media obiegła informacja, że firma McGregora Eire Born Spirits zarządzająca do tej pory Proper Twelve, sprzedała swoje udziały dystrybutorowi Becle. Becle to gigant wśród dystrybutorów tequili. Firma posiadała uprzednio 49% udziałów, a w 2021 odkupili resztę. Sprzedaż przez McGregora jego udziałów zwiększyła jego majątek. Zmiana głównego właściciela nie wpłynęła negatywnie na popularność i sprzedaż whiskey, ciągle przynosi spore zyski szczególnie w Stanach Zjednoczonych. Mądre zagrania marketingowe i szeroko zakrojona promocja pozwalają na trzymanie się Proper Twelve na poziomie.

Conor McGregor z jego własną whiskey jest przykładem na to jak duży wpływ na sukces marki i sprzedaż ma twarz kojarzona z konkretną whiskey. Znana osoba reklamująca trunek zazwyczaj jest dobrym ruchem marketingowym, a marka założona przez gwiazdę to prawie pewny sukces.

~ Briella

1. Marynowanie mięsa
   
   Marynowanie mięsa przy pomocy whisky to świetny sposób na eksperymentowanie w kuchni i odkrywanie nowych smaków. Whisky nie tylko zmiękcza mięso, ale także nadaje mu wyjątkowy aromat i głębię smaku Niezależnie od tego, czy przygotowuje się steki, kurczaka czy wieprzowinę, whisky może być kluczowym składnikiem, który zdecydowanie ubarwi smak przygotowanego mięsa. Jakie whisky jest najlepsze do marynaty? Każda się nada, ale najlepiej żeby to była Twoja ulubiona. Do tego trochę przypraw, oliwy, papryki wedle uznania. Marynując mięso w whisky należy pamiętać, że im dłużej trwa proces tym smak będzie intensywniejszy.
    
2. Sosy do dań
   
   Sosy z whisky to doskonały sposób na dodanie głębi smaku i aromatu do różnych potraw. Zarówno dania wytrawne, grillowe czy desery, whisky może sprawić, że jedzenie nabierze wyjątkowego "dojrzałego" smaku. Barbecue z whisky jest najpopularniejszą opcją z dodatkiem alkoholu wśród sosów, dostępne są już gotowe opcje w sklepach np. sos Jack Daniels. Jednak jeśli nie jesteś fanem gotowych produktów możesz bez problemu zrobić własne sosy. Szkocka bardzo dobrze komponuje się z sosem teriyaki, czy z wyrobami ze śliwek lub musztardą. Do deserów idealnie sprawdzają się kombinacje trunku z karmelem. Często spotykanym połączeniem do słodkich sosów jest whisky z masłem i jajkiem. Odpowiednia redukcja alkoholu jest kluczowym elementem w przygotowaniu sosów, w końcu nie chodzi o to by się upoi alkoholem, a smakiem .
    
3.  Dania główne
   
   Najczęściej whisky towarzyszy mięsnym daniom wzbogacając jego smak i aromat. Gulasze, risotto czy pieczenie ze szkocką to idealne połączenie. Ryby w sosie whisky zyskują nowego, innego smaku. Nieco mniej oczywistym połączeniem są pieczone owoce z dodatkiem bursztynowego trunku.
    
4. Desery
   
   Jedną z ciekawszych opcji wykorzystania szkockiej w kuchni jest deser z połączenia koktajlu z owsianką. Atholl Brose, w przeszłości nazywany koktajlem św. Andrzeja. Ten interesujący deser składa się z płatków owsianych, odrobiny miodu, śmietanki i mleka, oraz oczywiście naszej gwiazdy - whisky. Podsmażoną owsiankę blenduje się z resztą składników i mamy idealne drugie śniadanie do pracy . Czasem deser ubarwia się odrobiną świeżych malin.
   Whisky równie dobrze sprawdzi się jako mały, subtelny dodatek do pieczonych babeczek. Mus czekoladowy okraszony alkoholem to dobry pomysł by zaserwować go podczas spotkania w gronie bliskich.

Jest mnóstwo pomysłów i przepisów w internecie pochodzących od miłośników szkockiej i kulinariów zarazem. Tak naprawdę ogranicza Cię tylko wyobraźnia.

~ Briella

Ktoś zainspirował się zimowymi dziełami sztuki i postanowił przenieść je w wersji mini do szklanek z whisky.

Japoński dystrybutor i producent alkoholi firma Suntory założona przez Shinjiro Torii w 1899 roku, podbiła japoński rynek napojów alkoholowych, w tym whisky. Na przestrzeni lat Suntory stała się potężnym dystrybutorem japońskiej whisky na całym świecie. Firma znana jest z prowadzenia pomysłowych projektów marketingowych.

Jedną z najbardziej uznanych i budzących podziw kampanii Suntory jest Whisky 3D on the Rocks z 2014 roku. Firma we współpracy z agencją marketingową TBWA\Hakuhodo nakręciła spoty reklamowe przedstawiające proces tworzenia przez maszynę niezwykłych kostek lodu w trójwymiarze. Rzeźbienie misternych szczegółów obiektów z lodu uzyskano dzięki technologii CNC - precyzyjnego programowania komputerowego sterującego pracą robota. Proces rzeźbienia z lodu odbywa się w określonych warunkach i przy temperaturze -7 stopni. Kostki przedstawiają takie znane obiekty jak świątynia Zen, Statua Wolności, egipski Sfinks oraz postacie znane z popkultury: Mario i Batman.

Na kanale YouTube Suntory threedontherocks możesz obejrzeć spot z rzeźbienia kostek lodu, jak również proces wlewania na nie whisky, co dodaje jeszcze więcej magii tym niezwykłym kostkom. Te małe dzieła sztuki warte są zobaczenia. Zdjęcia reszty rzeźb lodowych można obejrzeć na stronie Suntory i portalach informacyjnych. 

Z perspektywy marketingowej rzeźbione obiekty w kostkach lodu do whisky jest strzałem w dziesiątkę. Nie trzeba być znawcą żeby zachwycić się takim nowoczesnym dziełem sztuki. Batman z lodu przyciąga uwagę szerszej grupy ludzi, w tym fanów komiksów o superbohaterze. Entuzjaści historii ucieszą się z możliwości zobaczenia Sfinksa wyżłobionego w lodzie czy odwzorowanej Nike z Samotraki. Wreszcie smakosze whisky będą zainteresowani projektem i pozytywnie odbije się to zainteresowanie na statystykach sprzedaży przez Suntory alkoholi. 3D on the Rocks  zyskała światowy rozgłos, została nawet nagrodzona "Lotus" w 2015 roku na międzynarodowym festiwalu reklamowym Adfest w Tajlandii.

Kostki lodu od Suntory są miłą odmianą wśród tysięcy takich samych i nie wyróżniających się kampanii reklamowych w świecie whisky. Piękno i estetyka zawsze będą przyciągać uwagę, nowatorskie rozwiązania technologiczne również. Co uważasz o lodowych rzeźbach w szklaneczkach whisky?

~ Briella